Gerard Van de Casteele denkt nog niet aan stoppen

92 jaar oud en al 75 jaar lid van fanfare

In de jaren ‘40 werd Gerard dirigent van de fanfare, getuige deze foto uit 1949. Gerard is de man in het zwarte pak. Foto: mye

Knesselare -

Op 24 november plant de Knesselaarse fanfare Willen is Kunnen de viering van hun oudste lid Gerard Van de Casteele. Op 18-jarige leeftijd werd hij lid van het orkest en 75 jaar later speelt hij nog steeds trouw mee op zijn koperen bugel.

Wie muziek zegt in Knesselare, komt automatisch bij de familie Van de Casteele terecht. Als sinds de 19e eeuw speelt het geslacht een rol in het muzikale reilen en zeilen in de gemeente. Toch was het niet vanzelfsprekend dat Gerard Van de Casteele ook door de microbe werd gebeten. ‘In mijn kinderjaren was er nauwelijks muziek, er was geen radio of televisie, wij hadden thuis bijvoorbeeld zelfs geen elektriciteit’, vertelt Gerard. ‘Maar het was wel altijd een droom van mij om langs de stroate muziek te spelen. In 1934 begon ik als eerste­jaarstudent in de ­normaalschool in Oostakker een instrument te bespelen. Er was een bombardon beschikbaar en daar mocht ik op oefenen. Ik kreeg weinig of geen les, ik moest alles zelf ­uitzoeken. Ik oefende zelfs tijdens de speeltijden toen de anderen gingen voetballen.’

‘Kort daarna heb ik mij met de hulp van Duitse instructieboeken ook zelf piano leren spelen. Op 19-jarige leeftijd ben ik dan onderwijzer geworden in Knesselare en eind ­jaren veertig ben ik dan dirigent geworden van de fanfare. Walsjes en marsen, dat is mijn ding. Ik heb er ook een stuk of dertig zelf geschreven en we spelen ze nog steeds met de fanfare. Ik heb waarschijnlijk duizenden uren zitten schrijven aan de partituren voor alle muzikanten.’

Aan opgeven denkt Gerard nog lang niet. Zo was hij op de recente 11-novemberviering in de gemeente nog in actie te zien met zijn koperen bugel. ‘Aan het monument van de gesneuvelden speelden we eerst de Brabançonne en de Vlaamse Leeuw en daarna gingen we op café om er deuntjes te spelen en een pintje te drinken. Concerten, groot of klein, ze blijven plezant. Ik speel nu wel tweede bugel om die lange en hoge noten te vermijden, maar het gaat nog goed, alleen de wandelconcerten gaan soms wat moeilijker. Ik heb het altijd graag gedaan en ik had het geluk gezond te mogen blijven. Ik luister niet veel meer naar de radio, maar af en toe nieuwe, mooie melodietjes ontdekken, al wandelend of al spelend met de fanfare, dat geeft mij veel plezier en genoegen’, zegt Gerard met fonkelende pretoogjes.

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio