Veldrijden Beloften - Stijn Gielen wint Vlaamse Cyclocross Cup

Stijn Gielen: ‘Poldergrond ligt me'

Stijn Gielen: ‘Poldergrond ligt me'

Stijn Gielen: ‘Baggeren in de Vlaamse poldergrond ligt me een stuk beter dan draaien en keren in het zand.' Foto: Andre Verhoeven

WERCHTER -

Terwijl het epicentrum van het vadrlandse veldrijden al die tijd in het naburige Baal-Tremelo lag, ging belofte Stijn Gielen (19) uit Werchter zijn geluk in beide Vlaanders zoeken. Waar hij eindwinnaar werd van de Vlaamse Cyclocross Cup.

‘Eigenlijk sta ik er zelf een beetje versteld van. Had je mij dit bij het begin van het seizoen verteld, dan had ik het vast niet geloofd', vertelt Gielen. ‘Aanvankelijk was ik niet van plan een gooi te doen naar een goed eindklassement in deze Vlaamse Cyclocross Cup, een sliert van niet minder dan negentien losse wedstrijden. Maar naarmate ik een betere plaats begon in te nemen in de tussenstand, groeide ook de ambitie. Tot ik uiteindelijk besloot mij er toch helemaal voor te smijten.'

En zo gebeurde het dat Gielen zondag bij het aanvatten van de laatste wedstrijd, in Assenede, een voorsprong telde van twaalf punten op zijn naaste belager, Pieter Dewitte. Binnen was de buit evenwel nog niet aangezien er in deze finale dubbele punten te verdienen waren en het bijgevolg bibberen bleef tot de laatste meters.

Dure hobby

‘Ik kwam daardoor ook wat verkrampt aan de start, zodat ik uiteindelijk negentiende werd in deze sterk bezette cross, gewonnen door de Duitser Marcel Meissen. Gelukkig kende mijn directe tegenstander hetzelfde probleem en eindigde hij nog vijf plaatsen achter mij. Buit binnen bijgevolg, evenals de vierhonderd euro die aan deze eindzege waren verbonden. Rijk zal ik er zeker niet van worden. Ik kan er niet eens de telkens vrij lange verplaatsingen mee bekostigen. Veldrijden is immers een dure hobby.'

Oercrossen

Het feit dat de nationaal minder bekende Stijn Gielen in het westelijk gedeelte van Vlaanderen beter presteert, heeft ook veel te maken met de aard van de omlopen aldaar. ‘Tijdens het recente nationale kampioenschap van mijn categorie in Mol kon ik me veel minder manifesteren omdat een zandparcours en veel draaien en keren nu eenmaal veel minder bij mijn mogelijkheden passen. Baggeren in de Vlaamse poldergrond ligt mij veel beter.'

Voor Stijn Gielen is het alleszins een mooie ervaring geweest', voegt zijn vader er nog aan toe. ‘Ginder worden er nog oercrossen georganiseerd. Back to the basics . Met wat minder mobilhomes en voorzieningen dan elders en met nog wat meer kommetjes water waar de renners zich mee moeten behelpen. Maar dat heeft ook zijn charmes, niet?'

Corrigeer