Gerard Vandenbroucke is 100 jaar maar zit nooit stil

Actieve eeuweling springt nog dagelijks op de fiets

Actieve eeuweling springt nog dagelijks op de fiets

Gerard trekt er nog graag op uit, naar Dadizele, Rollegem-Kapelle, Sint-Eloois-Winkel of Moorslede. Foto: sbr

Ledegem -

Gerard Vandenbroucke viert morgen zijn honderdste verjaardag, maar dat zou je hem niet aangeven. De man fietst nog elke dag enkele kilometers en doet dagelijks zijn turnoefeningen. ‘Mijn geheim? Je overal amuseren!'

Het Ledegemse woon- en zorgcentrum Rustenhove heeft iets met eeuwlingen. Morgen kan er nog een honderjarige aan het lijstje toegevoegd worden: Gerard Vandenbroucke. Toch zou je het de man niet aangeven dat hij al 100 jaar is, want hij fietst, danst en springt nog altijd rond alsof hij veertig jaar jonger is. Ook zijn geheugen laat hem nog altijd niet in de steek.

‘Ik herinner me nog alles van toen ik tien jaar was', zegt de kranige eeuweling. ‘Mijn eerste herinneringen spelen zich af in het gezin. Ik was de jongste van tien kinderen. Natuurlijk nam ik als jonge snaak alle goede en slechte manieren over van de ouderen. Zo rookten al mijn oudere broers als mijn vader. In het geniep stal ik dan wat tabak en ging ik achter de haag roken. Ik heb tot mijn 94ste gerookt!'

Ook vandaag is Gerard zijn kwajongensstreken nog niet verleerd. Een grapje hier en daar met familie en medebewoners van Rustenhove kan er nog altijd van af bij de spraakwaterval. Het liefst van al is hij buiten, op weg. Als het weer het maar enigszins toelaat, trekt Gerard er op uit met zijn fiets richting Dadizele, Rollegem-Kapelle, Sint-Eloois-Winkel of Moorslede. Niets is hem te ver, zij het altijd met zijn fluo vest.

‘Ik heb jarenlang zelf de baan gedaan, eerst twintig jaar met trekpaarden voor een steenbakkerij, want toen reed nog geen enkele wagen. Later reed ik met de vrachtwagen bijna dagelijks richting Duitse grens met zakken kaf voor in het dierenvoer. Toen heb ik gezien hoe gevaarlijk het is onderweg. Zeker als de zon in je gezicht straalt, zie je veel dingen niet. Daarom dat ik als fietser altijd mijn vestje aanheb.'

Humeur

Gerard is een pak kwieker dan zijn rusthuisgenoten, ook al zijn de meesten een paar jaar jonger. Een geheim om zo fit de grens van de honderd levensjaren te halen, heeft Gerard niet. Al zit het hem misschien wel in zijn humeur.

‘Overal waar ik kom en waar ik geweest ben, amuseer ik mij', zegt de man. ‘Zowel op mijn twee werkplaatsen vroeger als vandaag in het rusthuis amuseer ik mij.'

‘Ik ben naar het rusthuis gekomen in 2007, twee jaar nadat mijn vrouw Madeleine overleden was. Als ik eerlijk mag zijn: ik was achteraf gezien toch liever gewoon thuis gebleven met wat poetshulp hier en daar. Ik mis een beetje het gevoel om mijn eigen baas te zijn. Maar ik amuseer me wel en woon hier graag, dat is het belangrijkste.'

Gerards honderdste verjaardag wordt morgen gevierd in het rusthuis, samen met zijn familie en medebewoners. Het belooft een stevig feestje te worden.

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio