Krasse eeuweling maakte twee wereldoorlogen mee

Cyriel is 102 en woont nog steeds zelfstandig

Cyriel is 102 en woont nog steeds zelfstandig

Cyriel toont een foto van toen hij soldaat was. ‘In de Tweede Wereldoorlog was ik krijgsgevangene'. Foto: pvl

Stekene -

Het is niet iedereen gegeven: Cyriel Dullaert werd net 102, maar woont nog steeds in zijn eigen huisje. Zijn zoon komt af en toe poetsen en de verpleegster komt hem wassen, maar voor de rest doet hij alles nog zelf.

Cyriel Dullaert is 102 jaar, maar dat zou je hem niet geven. Het stappen gaat iets trager en een looprekje komt buiten wel van pas, maar het gehoor, het zicht en het verstand zijn nog opperbest. ‘Ik trek mijn plan', zegt de krasse senior. ‘Onze Werner (de 73-jarige en enige zoon van Cyriel, red.) komt om de twee weken helpen poetsen. Om te dweilen en het grotere werk te doen, maar voor de rest doe ik alles nog zelf. Stof afnemen, dat is niet werken, hé', lacht Cyriel. ‘En wassen, dat doet ik ook zelf. 't Is te zeggen, mijn wasmachine doet dat. En ik heb ook een droogkast. Moeilijk is dat dus allemaal niet.'

Sterke genen

En gelijk heeft hij, want de woning ligt er kraaknet bij. Tv kijken of kranten lezen hoeft voor hem niet meer echt, maar zijn lievelingsplaatsje is bij het raam aan zijn tafel met zicht op de straat. ‘Ik woon hier ideaal', benadrukt Cyriel. ‘Recht tegenover de ingang van de broederschool. Er is hier altijd beweging en dat is wel leuk. Want het is niet meer zoals vroeger, hoor. Toen kende iedereen elkaar, maar nu ken ik niemand meer. Iedereen is trouwens al lang dood. Ik schiet nog alleen over. En mijn broer van 96 die in het rusthuis in Sint-Pauwels zit', voegt hij er nog vlug aan toe.

Cyriel komt uit een gezin met zes jongens, en het moeten sterke genen zijn. Vier broers zijn overleden, maar haalden ook een gezegende leeftijd. Moeder werd 83 en vader 84. ‘Mijn vader was sigarenmaker in Stekene, en moeder had hier in dit huis een snoepwinkeltje net naast de sigarenfabriek. Toen ik met mijn vrouw Bertha hier kwam wonen, heeft moeder nog bij ons gewoond tot haar dood.'

Vlas

‘Hoe ik zo oud kon worden, is eigenlijk niet te begrijpen', zegt Cyriel. ‘Twee oorlogen heb ik meegemaakt, alhoewel ik mij van de eerste alleen de soldaten met pinnen op hun helm herinner. In de tweede oorlog was ik krijgsgevangene, maar ik ben ontsnapt door in het koren te duiken toen de Duitsers ons afvoerden. Daarna heb ik vier jaar thuis ondergedoken gezeten en verkocht ik in het geheim aardappelen die ik bij de boeren ging halen. Ik heb nooit gerookt en drinken deed ik niet, maar ge moet wat geluk hebben, natuurlijk. En hard werken doet blijkbaar deugd, want ik heb steeds als seizoensarbeider in het vlas gewerkt. Dat was hard labeur, 60 uur per week, zes dagen op zeven. En toch werd ik 102. En ik ga er nog enkele jaartjes bij doen, denk ik.'

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio