Paul Breyne trekt van leer tegen commerciële herdenking

‘Herdenking WO I mag geen Vlaamse kermis zijn'

Paul Breyne schudt de hand van prinses Mathilde na zijn aanstelling als coördinator vorig jaar. Foto: vdb

Ieper -

Op 23 maart 2012 werd Paul Breyne benoemd tot commissaris-generaal voor de herdenking van de Eerste Wereldoorlog. Een jaar later uit de voormalige gouverneur van West-Vlaanderen felle kritiek op de mensen die geld willen slaan uit de herdenking. ‘De herdenking van WO I mag geen misbruik maken van de doden door te commercieel zijn', klinkt het.

De opdracht van Paul Breyne is niet evident. In de eerste plaats is hij verantwoordelijk voor de grote officiële plechtigheden rond de Eerste Wereldoorlog op federaal niveau. Daarnaast moet hij de werkzaamheden rond de herdenking zowel op federaal niveau als met de deelgebieden en de lokale en provinciale overheden coördineren. Bovendien staat hij in voor de contacten met het buitenland.

‘Het verschil met mijn vorige functie van gouverneur is heel groot. Ik moet hier bijna alles zelf doen en het klikte ook niet meteen met de Brusselse en Waalse ambtenaren. Ik krijg nog altijd veel te weinig medewerking. Zeker als ik zie met welke luxe anderen, bijvoorbeeld bij de Vlaamse overheid, kunnen werken. Ik had graag wat deskundigheid aangetrokken. Het was een moeilijke periode, maar het loopt steeds beter.'

Volgt u de voorbereidingen in de Westhoek?

Natuurlijk. De provincie West-Vlaanderen heeft trouwens een heel sterk programma. Net als de Vlaamse overheid trok het bestuur veel middelen uit voor de herdenking. Wij moeten daarentegen echt ‘zaaien naar de zak'. Veel projecten zijn intussen afgewezen omdat we binnen dat financieel kader zitten. Aan de andere kant pleit ik zelf voor minder plechtigheden die er dan kwalitatief wel uitspringen.

Wordt er dan te veel georganiseerd?

Iedereen mag natuurlijk initiatief nemen, maar er zal inderdaad een overdaad zijn in 2014. Als je alle programma's nu naast elkaar legt dan is dat hallucinant. Het moet in de eerste plaats wat rustiger worden.

Hoezo?

We moeten opletten om niet te veel economische overwegingen te koppelen aan de herdenking. Als ik bijvoorbeeld lees dat De Panne op commercieel vlak ‘een front' wil vormen tegen Ieper, dan vind ik dat spijtig. Ik pleit voor soberheid. Het is belangrijk om de doden op een kwalitatief en emotioneel hoogstaande manier te herdenken.

Het economische aspect valt natuurlijk niet te ontkennen?

Je kan mensen ontvangen, eten geven, logeren, dat is een economisch spel. Je moet dat doen. Maar de betrokken landen zijn enorm allergisch tegen het misbruik maken van de doden en ik begrijp dat. Australië en Nieuw-Zeeland zijn bijvoorbeeld al heel sterk bezig met de herdenking. Zij gaven al kritiek in de aard van ‘onze mensen zijn niet komen sterven aan de andere kant van de wereld omdat de commerçanten hier wat meer pralines zouden verkopen'. Ze willen geen onderdeel zijn van marketingtoerisme. De oorlog herdenken is geen Vlaamse kermis.

Trekt Ieper te veel naar zich toe?

Dat is misschien de perceptie. Het is natuurlijk het centrum van het front geweest. Ik vind dat je plechtigheden moet organiseren waar het historisch relevant is. Ieper is gekend tot in Australië terwijl geen enkele Australiër weet wat er gebeurd is in De Panne. Ieper centraliseert inderdaad heel wat activiteiten, maar dat staat andere initiatieven niet in de weg. Zelf steunen we in de Westhoek de Via Dolorosa , een samenwerkingsproject tussen Bergen, Komen, Zonnebeke en Diksmuide. Het herdenkt het traject van de Engelsen die langzaam werden teruggedreven naar de IJzer. Een ander initiatief dat we ondersteunen, zijn de zogenaamde Christmas Truces of Kerstbestanden.

Gaat u met sommige projecten niet akkoord?

Dat niet, maar het is wel duidelijk dat Vlaanderen andere accenten legt. In het Vlaams parlement werden al heel wat vroeger de doelstellingen van de herdenking vastgelegd. Het moet de identiteit van Vlaanderen in de wereld versterken en de economische impact versterken. Die beslissing moet natuurlijk gezien worden in het licht van het politieke spanningsveld en dat is hun goed recht, maar de Vlaamse identiteit mag niet de essentie zijn. Respect en waardigheid voor alle slachtoffers van WO I moet absoluut centraal staan.

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio