Muzikant Luc Crabbe verliest met Lou Reed zijn muzikale mentor

‘Met Lou Reed praten, dat was nooit gewoon’

‘Met Lou Reed praten, dat was nooit gewoon’

Luc Crabbe: 'Lou Reed vulde altijd de hele ruimte. Cooler dan hem bestond niet.' Foto: rds

Ternat -

Weinig Vlamingen hebben de zondag overleden rocklegende Lou Reed jarenlang van zo nabij gekend als de Ternatse muzikant en producer Luc Crabbe (46). ‘Lou was, naast mijn eigen familie, zonder meer de belangrijkste persoon in mijn leven.’

Luc Crabbe is dezer dagen beter gekend als de vader van Lenny, zanger van Freaky Age, maar in de jaren ‘90 was hij zelf de frontman van Betty Goes Green, vandaag wat vergeten, maar toen een van Vlaanderens beste rockbands. De goede band met Lou Reed dateert al uit die beginjaren. ‘Voor onze tweede cd, Hunaluria, wilden we Mike Rathke als producer, de man die Lou Reed aan die ongelooflijke sound van ‘New York’ had geholpen’, vertelt Luc. ‘Wij waren zot van die plaat, dus we stuurden Rathke onze demo. Tot onze stomme verbazing aanvaardde hij. Bij de eerste kennismaking zat Lou gewoon mee aan de tafel. Hij had onze demo's ook beluisterd. ‘Mike is the right man for you, jullie maakten een uitstekende keuze’, zei hij. Lou was iemand die de ganse ruimte vulde. En hij was al van kinds af mijn muzikale God. Dat intimiderende is altijd gebleven.’

Een jaar later, op het toppunt van hun succes, speelde Lou zelfs mee op de derde cd van Betty Goes Green, ‘Hand Some’, die, opnieuw met Rathke, werd opgenomen in New York. ‘Dat was nooit het plan, maar Lou had via Mike laten verstaan dat hij wel iets met ons wilde doen. Zijn gitaarsolo op ‘It's been a long time’ kwam er gewoon al freewheelend. Lou was als gitarist geen supertalent, maar toch evenaarde niemand dat unieke, houterige. Die momenten dat we in de lounge van de studio samen zaten te spelen, waren voor mij ongelooflijk. Ik zei dat ik de zang en de lyrics van dat nummer nog zou herdoen, omdat ik niet tevreden was, maar hij vond het net wel af. ‘Hey, it's only rock 'n roll, daar mag best een hoekje af zijn’. Lou vond een opname maar een momentopname. Er bestaat geen ultieme opname. Dus heb ik het ook maar gelaten. Niemand kent dat liedje nog, ik zal het eens op YouTube gooien.’

In 1996 speelde Betty Goes Green in het voorprogramma van Reed's Europese tour. ‘Een Ierse band die was geboekt als voorprogramma, had het laten afweten. Plots kregen we van de manager van Lou een telefoontje of we op een maandag in Hamburg het voorprogramma konden verzorgen. We hadden onze vierde cd uit en ik had een exemplaar naar Lou gezonden. Commercieel flopte die plaat, maar Lou vond 'm fantastisch. We werkten toen die Europese tour, een 25-tal optredens, af in zijn voorprogramma. Hij ontfermde zich als een vader over ons. Lou had dan wel het imago van ‘grumpy old man’, maar hij was, ook voor zijn eigen muzikanten, heel erg bezorgd. We speelden toen vaak onze versie van ‘Satellite of Love’ en Lou vond dat wel ok. Hij volgde onze laatste nummers steevast vanuit de zijruimte. Dan vroeg hij ‘hoe ging het vandaag?’ of ‘hoe is het publiek vandaag?’

‘Tijdens die tour was er backstage geen druppel alcohol, wel alle mogelijke sapjes. Hij was al enkele jaren helemaal clean en leefde nu extreem gezond. Hij rookte zelfs niet, al heeft hij dat toch niet kunnen volhouden.’

De goede band tussen Luc en de rocklegende is steeds gebleven.

‘Bij vrijwel al zijn optredens in ons land zag ik hem backstage. Met Lou praatte je niet over koetjes en kalfjes. Dat ging over klanken, over literatuur of film. En altijd cool. Echt, cooler dan hem bestond niet. Hij had een heel fijn gevoel voor humor. Met Lou praten, dat werd je nooit gewoon.’

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio