Marc Waelkens, emeritus in de ban van een levensdroom

‘Alles heeft altijd moeten wijken voor Sagalassos’

‘Alles heeft altijd moeten wijken voor Sagalassos’

Marc Waelkens met beelden uit Sagalassos. Ook tijdens zijn emeritaat zal de antieke stad hem niet loslaten. Foto: fhw

Leuven -

Dit weekend viert de KU Leuven het emeritaat van professor Marc Waelkens, directeur van de archeologische opgravingen in de antieke stad Sagalassos. ‘Ho maar, dat dit emeritaat voor een ommezwaai zorgt. Mijn agenda is tot januari 2016 volgeboekt.’

Een rustig gesprek kon Marc Waelkens, sinds 1 oktober professor op emeritaat aan de KU Leuven, in zijn met curiosa gevulde woonkamer niet beloven. Af en aan zoemt zijn gsm, stromen nieuwe aanvragen binnen en legt hij de laatste hand aan verschillende voorbereidingen. Een emeritaatsviering op til, voor een geridderd professor, dat zet een werkschema onder druk. ‘Zoals mijn hele carrière lang, ontbreekt ook deze week weer de tijd om alles te doen wat ik wil’, stelt Waelkens gehaast. Gevraagd echter naar Sagalassos, het toonaangevende Turkse opgravingsproject dat onder zijn bezieling werd opgericht, sluipt de kalmte in zijn stem en neemt passie de boventoon.

Na een passage aan de UGent werd Waelkens in 1986 hoogleraar en archeologisch onderzoeker aan de KU Leuven. Zijn fervente overtuiging werd doorheen een lange academische carrière meermaals gedocumenteerd. Het afzwaaien als professor valt hem op zijn 65ste naar eigen zeggen zwaar, maar hij pruttelt niet tegen. ‘Ik ben nu wel verlost van heel wat bureaucratie. Ook met het doorgeven van de fakkel voor de opgravingen in Sagalassos neem ik vrede. Ik zal mijn opvolger, die persoonlijk de directeurstitel uit handen krijgt van de Turkse staat, met plezier voordragen.’

Het hoge woord, Sagalassos, waarmee Waelkens wordt vereenzelvigd, is eruit. Een levensmissie, een bezetenheid. ‘Toen ik in 1982, in het kader van een onderzoeksproject van het Britse Instituut in Ankara, voor het eerst op de site toekwam, beleefde ik dit als een coup de foudre: de ongereptheid van het terrein, het potentieel dat boven en onder de grond lag. Het was een kinderdroom om archeoloog te worden in Turkije en ik heb deze kunnen verwezenlijken, gelukzak die ik ben. Ik zie Sagalassos als nog meer dan een levensmissie, als een bloedeigen kind. Ik zal ook tijdens mijn emeritaat blijven zoeken naar private hulp en mee ter plaatse het onderzoek opvolgen.’

Wetenschappelijke proeftuin

‘De site, een voormalig handelscentrum in de oudheidkundige streek Pisidië, leent zich uitermate als een proeftuin voor multidisciplinair onderzoek. We hebben er veel nieuwe archeologische technieken op punt gesteld. Iemand zei me onlangs dat ik persoonlijk projectonderzoek zou hebben geïntroduceerd binnen de humane wetenschappen. Wel, die verwezenlijking schrijf ik toe aan Sagalassos.’ Dat al het overige in zijn leven, los van zijn onderzoekswerk, er al te vaak bij in schoot, spijt Waelkens niet. ‘Alles heeft altijd moeten wijken voor Sagalassos en de uitbouw van het Centre for Archeological Studies in Leuven. Zondagsrust heb ik nooit gekend en sinds vele jaren heb ik nooit meer dan drie uur per nacht geslapen. Door vele zomers lang de steile hellingen van Sagalassos te bewandelen, volgeladen met materiaal, heb ik een paar knieën versleten en mijn rug van artrose doen buigen. Toch zou ik het zo opnieuw doen’, zegt Waelkens. Een ommezwaai, dankzij het emeritaat, is echter niet aan de orde. ‘Voorlopig zijn er nog zoveel zaken die ik wil regelen, schrijven, onderzoeken of afhandelen. Een laatste blik in mijn agenda maakte me duidelijk dat ik tot januari 2016 nog naarstig in de weer zal zijn.’

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio