Iedereen ziet redenen om te juichen, maar is dat wel terecht?

Kris Peeters, Wouter Beke, Hendrik Bogaert en Hilde Crevits Foto: Photo News

Lachende CD&V-boegbeelden komen toe op de verzamelplaats van de militanten, Maggie De Block en Gwendolyn Rutten (Open VLD) claimen op de trappen in hun hoofdkwartier een goed resultaat en Bruno Tobback (SP.A) wordt juichend onthaald in het Rits-café. Heeft dan iedereen gewonnen? Neen.

Niemand wil als verliezer de onderhandelingen in gaan. En dus zal en moet de partijleiding op het hoofdkwartier op applaus onthaald worden. Kris Peeters, die in Antwerpen geklopt is door Liesbeth Homans (N-VA), iemand die nog niet zo lang geleden door Bruno Tobback een tweederangskandidaat voor het minister-presidentschap genoemd werd, weet dat heel goed. Samen met de CD&V-lijsttrekkers kwam hij in ware overwinningsstijl de plaats van verzamelen van CD&V binnen. Maar 15.000 voorkeursstemmen minder dan Homans, dat moet voor Kris Peeters alleen maar als een nederlaag aanvoelen. 

Bruno Tobback hetzelfde verhaal. De SP.A blijft Vlaams en federaal steken onder de veertien procent, en in Vlaams-Brabant, waar Tobback lijsttrekker is, verliest de partij een zetel. In Antwerpen verliezen de kopstukken ook, enkel in West-Vlaanderen gaat de partij erop vooruit, met John en Johan (Crombez en Vande Lanotte). In Limburg kan Ingrid Lieten haar partij geen ministerbonus geven.

'Uitzonderlijk', 'het onmogelijke mogelijk gemaakt'

Bij de 'familie' over de taalgrens bleef de PS ook bijzonder positief. De Franstalige socialisten blijven volgens de laatste cijfers wel de grootste in Wallonië, maar verliezen 7 à 8 procent. Toch noemde Elio Di Rupo de overwinning van de socialistische familie 'uitzonderlijk'.  'Het gebeurt zelden dat een partij die mee in het beleid stapt, zoveel vertrouwen van de kiezer kan behouden.'

De bonus van Maggie De Block is federaal bij Open VLD groot, ze levert de partij een extra zetel op in de Kamer. Bijna op haar eentje haalt De Block 25 procent van de stemmen binnen in Vlaams-Brabant. Ook voorzitster Gwendolyn Rutten doet het in Vlaams-Brabant voor het Vlaams Parlement goed. Maar verder heeft de partij weinig redenen tot juichen. In Antwerpen duiken de liberalen met lijsttrekker Bart Somers onder de tien procent, geen bonus voor de bocht van de Antwerpse ring dus. Maar Gwendolyn Rutten zei op de trappen het hoofdkwartier in Brussel: 'Wij hebben wat onmogelijk leek, mogelijk gemaakt. We hebben stand gehouden.'

Groen gaat er in zetels op vooruit, in het Vlaams Parlement met drie. Terecht een reden om te juichen. Maar wat koopt Groen ermee? Over de tien procent, waar Groen van droomde, werd zondag met geen woord gerept. Een overwinningsnederlaag is nog erger dan een nederlaag.

De partij die de grootste reden had om te juichen, was de N-VA. Dat deden de kopstukken ook, op het opzwepende nummer 'Euforia', maar zó uitbundig was de speech van voorzitter Bart De Wever nu ook weer niet. De Vlaams-nationalisten beseffen dat CD&V op één vlak meer redenen tot juichen heeft dan hen: CD&V is de enige partij die een regering kan vormen met rechts én links. De N-VA en Open VLD halen samen in het Vlaams Parlement, zoals het er nu uit ziet, immers geen meederheid. CD&V, Open VLD en SP.A wel. 

Wat vindt u van de verkiezingsuitslag? Reageer via de knop rechtsboven.

Corrigeer

De keuze van de redactie Enkel voor abonnees