Commentaar

Iedereen gelijk, maar sommigen...

Iedereen gelijk,  maar sommigen...

Foto: ??

Komt dat zien, een absolute wereldtopper in de atletiek is vandaag aan de slag op Belgische bodem. Asafa Powell, voormalig wereldrecordhouder 100m, terug na een dopingschorsing van zes maanden. Powell vindt nog dat hij te streng is geschorst, hij kreeg eerst achttien maanden, maar claimde drie maanden voor een ‘licht dopingvergrijp’. Heeft Powell een punt? Ja en neen.

Ja, als hij vergelijkt met zijn collega-sprinter Tyson Gay. De Amerikaan testte vorig jaar drie keer positief op anabole steroïden – in dopingtermen: straf spul, de hoogste categorie als het aankomt op pep, net zoals bijvoorbeeld epo, bloeddoping en groeihormoon. Het reguliere dopingtarief voor dat soort spul is volgens het Wereld Anti-Doping Agentschap (WADA) twee jaar, en vanaf 2015 zelfs vier jaar. Gay kreeg ocharme één jaar. Het stimulans (oxilofrine) waarop Powell werd betrapt, is peanuts vergeleken met anabolica. En vooral: wie kan aantonen dat hij een vervuild voedingssupplement nam en hem geen nalatigheid of schuld kan worden aangewreven – Powell kreeg in deze zijn gelijk – kan er volgens de nieuwe WADA-code in het beste geval van afkomen met enkel een berisping.

Maar neen, neen en nog eens neen als Powell zichzelf vergelijkt met Brendan Ellis of Ahmed Saad. Met wie? Ellis is Australiër, geen profsporter maar een amateur. In zijn vrije tijd is hij redder – zoals in Baywatch, met een surfboard, weet u wel? – en roeit hij ook met zijn buddies in een boot. Ellis kocht een voedingssupplement dat zonder voorschrift te verkrijgen is. Hij testte positief op... oxilofrine, en hij zit een dopingschorsing van twee jaar uit. Saad, eveneens een Australiër, speelt om den brode Australian football. Hij staat achttien maanden aan de kant wegens een stimulans – dezelfde categorie als Powells product – in zijn sportdrank.

Powell heeft dus wel en geen gelijk, en dat is nu net de kern van de zaak. Waarom is het zo moeilijk om eenzelfde, wereldwijd geldend dopingbeleid, zonder klassenjustitie, te volgen? Waarom is het zo moeilijk: dezelfde dopingstraffen voor dezelfde producten, ongeacht in welke sport, ongeacht welke nationaliteit, ongeacht of het om een Bekende, een Minder Bekende of Geen Bekende Kop gaat? Waarom wordt er nog steeds met twee maten gemeten?

In die ideale wereld is iedereen gelijk. In de praktijk hoort daar nog altijd het tweede gedeelte van het beroemde zinnetje uit George Orwells Animal Farm bij: ‘Iedereen is gelijk, maar sommigen zijn meer gelijk dan anderen.’

Corrigeer

MEER NIEUWS

Team Belgium

Aangeraden