Seks & Relaties

ADVIES. ‘Ik kan niet tegen kwetterende mama’s’

ADVIES. ‘Ik kan niet tegen kwetterende mama’s’
Cartooniste en lifecoach Fleur van Groningen buigt zich deze zomer elke week over de persoonlijke brieven van lezers en dient ze van antwoord, met een cartoon en een knipoog. Weten welk advies Fleur heeft voor een vrouw die zich schaamt omdat ze werkloos is? Haal dan de zomerbijlage van Het Nieuwsblad van zaterdag 9 augustus in huis.

Dag Fleur,

Enkele jonge collega’s zitten op ons bureau constant te kwetteren over hun baby’s en jonge peuters. Ik vind dat totaal oninteressant, het stoort me dat daar zoveel tijd aan opgaat en ook hun stemgeluid werkt me op de zenuwen. Hoe kan ik dit duidelijk maken? En ook: hoe kan ik mezelf er immuun voor maken als het toch weer gebeurt?

Annelies C. uit Tervuren

Dag Annelies,

Ook ik heb een hekel aan dat oeverloze gelul over pampers en kinderpraat. Die vertederde blikken als ze iets heel bijzonder vinden van hun kind, dat helemaal niet zo bijzonder is, argh! En ook vervelend: als jij dan over iets anders begint, staren ze glazig in de verte, om, zodra je zwijgt, meteen weer over hun baby te beginnen. Helaas heb ik nog geen manier gevonden om hiervoor immuun te worden. Een iPod met rustgevende klankschaalgeluiden, misschien? Laatst ontdekte ik ruimtegeluiden van de NASA op YouTube, die een meditatief effect hadden. Dat zou je heel hard kunnen opzetten telkens het weer over fopspenen gaat – maar ik vrees dat het niet in goede aarde zal vallen.

Zelf heb ik me voorgenomen dat, áls ik ooit moeder werd, ik er niet zo één mocht worden die over niks anders meer kon praten dan haar kroost. Maar toen ik vorig jaar twee snoezige babykatjes in huis nam, had ik het maandenlang over niks anders. Wie mij zag komen, dacht vast: o jee, daar heb je Radio Kitten, wegwezen! Inmiddels gaat het beter, dank je. Maar dat is nu eenmaal hoe veel mensen in elkaar zitten: waar het hart van vol is, loopt de mond van over. Of dat nu kinderen, macramé , zelf bier brouwen of de nakende verfilming van Vijftig Tinten Grijs is. Wat dan ook, we mogen het best van elkaar begrijpen.

Alleen denk ik niet dat jullie kantoor de geschikte plek is om voortdurend over kroost te kletsen. Tenslotte moet er gewerkt worden, toch? Ik raad je dus aan om je collega’s op een respectvolle manier te vragen of ze iets zachter en minder willen babbelen omdat jij je anders niet goed kunt concentreren op je werk. Met de klemtoon op ‘wérk’. Geef maar het goede voorbeeld, ja. Let wel, als je vanuit je irritatie spreekt, zal je ook ergernis oogsten. Wees dus vriendelijk. Ten slotte heb jij vast ook wel iets waarover je niet kunt ophouden. Zo niet, dan wens ik je dat absoluut toe!

Zelf een prangende vraag voor fleur? Mail je brief naar fleur.vangroningen @nieuwsblad.be

Corrigeer

In het nieuws

Het beste van Enkel voor abonnees