Fit & Gezond

In de kop

In de kop

Eddy, begeleider van fietsreizen Kortweg, repareert fietsen, maar ook verzuurde spieren.

Ride to Champagne dag drie: Houffalize - Charleville-Mezières. Zes uur op de fiets, meer moet dat (echt) niet zijn.

Fietsen is (ook) een mentale kwestie. Er zit zoveel in de kop. Vertrek voor honderd kilometer en krijg dan te horen dat er nog veertig bijkomen, en je zult met veel zuchten en steunen de eindmeet halen. Vertrek voor honderdveertig kilometer als je dat vooraf weet, en aan kilometer honderd zul je, op een terrasje in Bouillon, opgelucht verzuchten dat de eindmeet in zicht is. Dit gezegd zijnde: we hebben ze gereden, maar honderdveertig is genoeg (het waren er zelfs honderd drieënveertig!). Zes uur op de fiets. Een lijf is daar niet voor gemaakt. Dat is toch wat mijn dijspieren, mijn rug en vooral mijn zitvlak me proberen duidelijk te maken. En mijn hele binnenkant, moe tot in elke vezel. Maar zie, een warm bad en een zacht bed (zonder die siësta had ik het avondeten niet gehaald) doen wonderen. En er lopen op deze fietsreis een paar begeleiders rond die met hun gouden handen niet enkel in een oogwenk de mankementjes aan onze fietsen herstellen (en ja, ik geef toe, zelfs onze banden oppompen ’s ochtends), maar aan de hand van een deugddoende massage hetzelfde vermogen met verzuurde spieren. Zodat uiteindelijk het grote gevoel overheerst: we hebben het gedaan. Het grote doel bereikt. Morgen ‘uitbollen’ naar Reims. Weer een mentale kwestie: als je drie dagen na elkaar eerst honderd en negen, honderd en honderd drieënveertig kilometer rijdt, is negentig peanuts. Zelfs met een pijnlijk zitvlak. Ik hoop dat de champagne koud staat.

Corrigeer

Het beste van Enkel voor abonnees