BIO. Alexander De Croo van Pensioenen naar Ontwikkelingssamenwerking

BIO. Alexander De Croo van Pensioenen naar Ontwikkelingssamenwerking

Alexander De Croo (Open VLD). Foto: BELGA

Na een kleine twee jaar als liberaal vicepremier en minister van Pensioenen, wordt Open VLD’er Alexander De Croo opnieuw vicepremier en minister in de federale regering Michel I. De Croo krijgt de portefeuilles Ontwikkelingssamenwerking, Digitale Agenda, Telecom en de Post - inclusief Belgacom en Bpost - in handen.

De Croo maakte een blitzcarrière in de politiek. Na tien jaar in het bedrijfsleven schopte hij het als zoon van ‘éminence grise’ Herman De Croo meteen tot Open VLD-voorzitter, zonder daarvoor ooit een politiek mandaat te hebben uitgeoefend. Als jonge voorzitter maakt hij snel naam als de nieuwkomer die de regering-Leterme II deed vallen over het communautaire struikelblok BHV.

De intussen 38-jarige De Croo (°1975) hield zich de eerste drie decennia van zijn leven ver van elk politiek mandaat. Met een oud-minister als vader, die al sinds 1968 in de Kamer zetelde, trok De Croo na zijn studies handelsingenieur aan de VUB in 1999 het bedrijfsleven in. Tot 2006 werkte hij voor The Boston Consulting Group, nadien startte hij met Darts-ip, een bedrijf gespecialiseerd in intellectuele eigendomsrechten.

Die vermadelijde ‘stekker’

Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan. Eind 2009 doet De Croo een gooi naar het voorzitterschap van de Open VLD, die sinds de tegenvallende verkiezingsuitslag eerder dat jaar ad interim geleid wordt door Guy Verhofstadt. Tegenstander Gwendolyn Rutten valt in de eerste ronde af, maar ook Marino Keulen moet vervolgens verrassend de duimen leggen. Als donkerblauwe ondernemer krijgt De Croo de meeste liberale leden achter zich.

Intussen zweet de regering-Leterme II nog steeds op het vermaledijde BHV. CD&V’er Jean-Luc Dehaene probeert in opdracht van de meerderheid een akkoord uit de brand te slepen, maar uiteindelijk is het de kersverse liberale voorzitter die van een vertrouwensbreuk spreekt en op 22 april 2010 de stekker uit de regering trekt. Gevolg: een Belgische regering in lopende zaken die het EU-voorzitterschap in handen krijgt en nieuwe verkiezingen die zullen uitmonden in de langste regeringsvorming ooit.

Vicepremier en minister van Pensioenen

Wanneer de regering-Di Rupo na ruim anderhalf jaar onderhandelen eindelijk op de been raakt - inclusief akkoord over BHV en een nieuwe staatshervorming - stuurt voorzitter De Croo Annemie Turtelboom en Vincent Van Quickenborne als Open VLD-ministers naar de federale regering. Die laatste sleept het jaar nadien echter de Kortrijkse burgemeestersjerp in de wacht, waarna De Croo zelf als vicepremier en minister van Pensioenen tot de regering toetreedt.

Met minder dan anderhalf jaar te gaan, zet De Croo vooral de lijn van zijn voorganger voort. Hij richt daarbij ook de Commissie Pensioenhervorming 2020-2040 op, waarvan het rapport mee als basis heeft gediend voor de pensioenafspraken in het nieuwe regeerakkoord.

De Croo zelf deed het intussen verre van slecht bij de samenvallende verkiezingen van 2014. Het traditionele liberale bolwerk Oost-Vlaanderen kleurt weliswaar opvallend geel, maar Open VLD blijft met De Croo als Kamerlijsttrekker toch de tweede partij. Bovendien haalt De Croo daarbij de meeste voorkeurstemmen in de hele provincie (78.073), ondanks het grote verschil met de uitslag van N-VA.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees