EXCLUSIEF: Adrie van der Poel verkent BK-parcours

U hoeft niet te twijfelen: als de weergoden woord houden - geen vorst en flink wat regen - dan zal er dit weekend veel gelopen worden in Erpe-Mere. Dat is alvast het oordeel van ex-wereldkampioen Adrie Van der Poel na twee rondjes met de fiets over het BK-parcours. De Nederlander heeft recht van spreken. Zelf organiseert hij al jaren de wereldbekerwedstrijd in Hoogerheide, vorig jaar tekende hij het parcours waarop Zdenek Stybar wereldkampioen werd. Zijn prognose voor zondag? ‘Eerste Wout Van Aert, ver daarachter de rest.’

Veldrijden op Sportwereld.be

1. Start-en aankomstzone

Het is nog één en al bedrijvigheid aan de start- en aankomstzone als Adrie Van der Poel zijn verkenning inzet. ‘De laatste rechte lijn is een licht hellende strook. De ondergrond is een soort dolomiet. Eens je het dolomiet opdraait, is het nog maar een goede honderd meter tot aan de finishlijn. De stroken net voor en net na de verharde zone liggen loodzwaar. Vooral het stuk weide voor de laatste rechte lijn is een twijfelgeval: kan er gefietst worden of zal het toch een loopstrook zijn? Veel hangt af van de hoeveelheid regen de komende dagen. In die optiek vind ik het jammer dat er vandaag nog vrachtwagens met catering op en over het parcours worden toegelaten. Zij rijden alles kapot. Elke organisatie zou een coördinator moeten aanstellen om dit te vermijden.’

2. Trappenzone

Het eerste gedeelte van het parcours is meteen het leukste, vindt Van der Poel. ‘Het begint met een aangelegde brug met trappen. Je duikt naar beneden op een goed berijdbaar stuk, gevolgd door alweer een trap en een pittige afdaling. En net als je denkt dat het moeilijkste achter de rug ligt, duikt de steilste trap op. Links en rechts zijn in de aarde treden gevormd. Dit is een echte potenbreker. En nog is het niet voorbij want er ligt nog een leuke passage in een bos te wachten. Alleen de laatste afdaling hier, waarbij je in de modder terechtkomt, had voor mij niet gehoeven. Een alternatieve route was voorhanden waarbij de renners niet van de fiets moesten. Nu ja, met de juiste banden - rhinos met weinig druk - geraak je er misschien wel door. (Puft) En ik kan vermoedelijk niet meer wat ik vroeger kon.’

3. Maïsweide

Eens uit het bos wacht een vlotte tussenstrook richting voetbalveld annex weide met dubbele materiaalpost. ‘Links zie je de maisweide liggen’, wenkt de vader van David en Mathieu. ‘Die hebben ze geschrapt. Terecht, bij gebrek aan toegevoegde waarde. Het UCI-reglement verbiedt trouwens om door zulke velden te rijden. In plaats van die passage door de weide krijg je nu een licht dalende en goed berijdbare strook. Meteen zit het goed berijdbare gedeelte erop. Er volgt nog een kleine passage door het bos vooraleer de weidezone te bereiken.’

4. Weidezone

Het tweede en veruit lastigste gedeelte van de BK-omloop speelt zich af in de zompige weide achter de sporthal. ‘Superlastig’, oordeelt Van der Poel. ‘Nu gaat het nog omdat het de voorbije dagen lichtjes heeft gevroren maar het bolt voor geen meter. Je voelt je wielen wegzakken. De regen van de komende dagen zal sommige stukken beter berijdbaar maken maar het merendeel van het parcours zal er lastiger bij liggen, zeker als de jeugd er ook nog eens zijn trainingen en wedstrijden op heeft afgewerkt.’

Hier valt zondag de beslissing, voorspelt Van der Poel. ‘De grote motoren zullen hier het verschil maken. Mijn prognose? Simpel. Eerste Wout Van Aert, ver daarachter de rest. Die jongen heeft het voorbije seizoen enorme stappen voorwaarts gezet. (Ernstig) Ik zie het niet graag, iemand die enkele stappen overslaat.’

5. Balkjes

Geen cross zonder balken. Ook in Erpe-Mere ontsnapt het peloton niet aan enkele onnatuurlijke obstakels, voor de ogen van het VIP-publiek. ‘Veertig centimeter hoog, vier meter tussen de balken’, declameert Van der Poel. ‘Springen lijkt me onmogelijk wegens de zompige ondergrond. Ook de ondergrond achter de eerste balk is te weinig stabiel om het risico te nemen. Ik vermoed dus dat de renners nog maar eens van de fiets zullen moeten.’

Na de balken volgen nog twee bruggen én alweer een lastig stuk weide bij de tweede passage aan de materiaalpost. Daarna is het nog amper tweehonderd meter vooraleer de renners opnieuw de verharde aankomstzone bereiken.

Conclusie:

‘Een mooi maar loodzwaar parcours’, besluit Van der Poel. ‘De weersomstandigheden zullen een belangrijke rol spelen. Zoals ik het nu kan inschatten, zullen de renners per ronde toch een vijfhonderd meter moeten lopen. Op een parcours van drie kilometer is dat behoorlijk veel en mag je spreken van een loopcross. Maar het parcours is nog steeds een BK waardig.’

Bekijk hieronder de lange versie van het filmpje van de verkenning van Van der Poel.

Corrigeer