Mama

'Zet een goed rapport niet zomaar op Facebook'

'Zet een goed rapport niet zomaar op Facebook'

Foto: shutterstock

Het schooljaar zit er zo goed als op. Enkel nog het rapport en dat kan wel eens tegenvallen. Hoe reageer je al ouders wanneer je kind ver beneden de verwachtingen heeft gepresteerd. Wanneer zoon- of dochterlief met een karrenvracht aan buizen naar huis komt?

Wat is een slecht rapport?

‘Komt je kind thuis met vijf buizen, kan je van een slecht rapport spreken. Maar als hij bijvoorbeeld een buis voor wiskunde heeft en voor de rest allemaal goede resultaten, is dat dan een slecht rapport? Leg de lat niet te hoog en durf ook de goede dingen te zien. Want dat vergeten ouders wel eens’, zegt Ilse De Block van de Opvoedingslijn.

Boos, emotioneel, ontgoocheld: wat is de juiste reactie?

‘Uiteraard ben je als ouder ontgoocheld wanneer je kind met minder goede punten thuiskomt. We hebben allemaal de beste toekomst voor onze kinderen voor ogen. En we hopen allemaal dat ons kind het mooiste en slimste van de klas is. Boos zijn, beginnen roepen en tieren en onmiddellijk een reeks straffen verzinnen, heeft echter weinig zin. Probeer vooral kalm te blijven.’

Het is normaal dat je overladen wordt door emoties, zegt De Block. ‘Praat er rustig over met je partner en probeer die emoties even te parkeren. Je kind zal zelf ook boos of verdrietig zijn. Maak het niet erger dan het al is. Pubers kunnen het gevoel geven dat het hen allemaal weinig kan schelen. Maar diep in hun binnenste, zijn ze natuurlijk wel ontgoocheld.’

Moet je straffen of niet?

‘Straffen is geen oplossing. Door je kind te verbieden om naar een festival te gaan of hem niet mee op kamp te laten gaan met de jeugdbeweging, help je hem of haar niet verder. Praat met je kind, probeer er samen uit te geraken wat er fout is gelopen en hoe het in de toekomst anders en beter kan. Praat desnoods met de leerkrachten of het CLB. Maar straffen heeft weinig zin.’

Is bijscholing in de vakantie een optie?

‘Ja en neen. Je kind in de vakantie oefeningen laten maken is eigenlijk ook een vorm van straffen. Zeker als je hem of haar daarmee eens goed wil laten voelen dat het anders, beter moet. Diverse onderzoeken hebben uitgewezen dat het weinig helpt. Wat wel kan is wanneer je bijvoorbeeld een buis heeft voor frans, dat je een paar uur per dag frans praat thuis. Of dat je hem of haar op vakantie in Frankrijk elke dag alleen naar de winkel stuurt. Zo oefent hij de taal. Een taalkamp kan ook, maar niet als straf.’

Of moeten we gewoon de lat lager leggen?

Een slecht rapport en/of naar een andere richting moeten, zien we nog te vaak als mislukken. ‘Vaak hebben ouders vroeger zelf gefaald en hebben ze niet het diploma gehaald wat ze voor ogen hadden. En dus willen ze dat hun kind daar wel in lukt. Als dan blijkt dat het toch niet zo evident is, zijn ouders ontgoocheld en zien ze het ook een beetje als gezichtsverlies naar familie, vrienden en collega’s toe. Ik zou zeggen, beter een gelukkig kind dan een ongelukkig kind omdat het niet mee kan in de klas’, zegt Ilse De Block. ‘Durf eens te kijken naar wat je kind wel beter kan dan anderen. Waar hij of zij wel in uitblinkt. Misschien is je zoon handiger met zijn handen. Wat is daar fout mee?’

Niet op Facebook

Het is natuurlijk leuk om te pronken met goede resultaten, maar wees er voorzichtig mee. 'Aan je hele vriendenbestand meedelen dat je kind 89% haalde in het derde leerjaar, is eigenlijk hetzelfde als die boodschap op het dorpsplein omroepen met een megafoon - dat slaat nergens op', vertelt pedagoog Pedro De Bruyckere in Het Laatste Nieuws. Daarom raadt hij aan het rapport te delen met een beperkte vriendenkring en eerst toestemming te vragen aan je kind. 'De belangrijkste reden waarom ouders die punten delen, is omdat ze er blij mee zijn. Daar is niets mis mee. Al zijn het wellicht dezelfde vaders en moeders die enkele jaren later met goede raad staan te zwaaien bij hun kinderen, opdat ze toch eerst goed zouden nadenken voor ze iets op internet zetten. Daarom vind ik het netjes dat de ouders éérst toestemming vragen aan hun kroost'.

Gedragstherapeute Marijke Bisschop merkt op dat het alleen de goede punten zijn die op Facebook gedeeld worden. 'Zij merken het wel wanneer papa in z'n nopjes is en zo'n berichtje plaatst. Als hij dat de volgende keer niét doet, beseft het kind: hier is iets aan de hand. Of misschien worden de punten van kleine broer wél online vermeld en zijn die van grote broer niet goed genoeg. Zo wordt de druk om te presteren alleen maar groter. Daarom: geef je kind tien dikke knuffels bij een goed rapport, maar ga het niet voor iedereen bewieroken'.

Corrigeer

Het beste van Enkel voor abonnees