Mysterie opgelost: zo liet Leonardo Da Vinci de Mona Lisa lachen

Foto: Rue des Archives / REPORTERS

Wie zijn blik over het beroemdste schilderij ter wereld laat glijden, zal merken dat de Mona Lisa soms wel en soms niet lacht. Is deze illusie puur toeval of zo bedoeld? Onderzoekers hebben nu ontdekt dat de hand van Leonardo Da Vinci werkelijk meesterlijk was.

De raadselachtige glimlach van de Mona Lisa houdt de wereld al eeuwen bezig, maar het is blijkbaar niet de eerste keer dat de 15de-eeuwse kunstenaar Leonardo Da Vinci het trucje uithaalde. Onderzoekers van de Sheffield Hallam University en Sundland Univeristy ontdekten ‘La Bella Pricipessa’, een schilderij dat de Italiaan maakte vóór zijn grote meesterwerk en waarop hij dezelfde techniek toepast.

De onderzoekers bedachten de techniek met de naam ‘uncatchable smile’, omdat de glimlach meteen verdwijnt vanaf het moment dat je ze ontdekt. Ze ontdekten dat het gebruik van bepaalde kleuren in beide schilderijen zorgen voor deze illusie. Hierdoor wordt het periferaal gezichtsvermogen, het vermogen om het zicht te focussen op bepaalde punten, aangesproken.

Da Vinci beheerste deze techniek meesterlijk en kon ervoor zorgen dat de mondhoeken van de geportretteerde vrouwen naar beneden lijken te staan als je het schilderij frontaal aankijkt. Als je echter het schilderij vanuit een andere hoek of vanop een verdere afstand bekijkt, lijkt het alsof de mondhoeken naar boven staan en de dame glimlacht in plaats van treurt.

 

 

De veronderstelling werd getest door verschillende mensen vanop verschillende posities naar het schilderij te laten kijken. Ook werden er digitale simulatie gemaakt, waarbij de schilderijen steeds waziger werden gemaakt en de glimlach steeds duidelijker zichtbaar werd.

De conclusie van het onderzoek is dan ook duidelijk: de optische illusie was altijd zo bedoeld door Da Vinci. De subtiele glimlach past ook bij de thematische afbeelding van jonge edelvrouwen. ‘Aan het hof van Milaan werden jonge meisjes voorbereid op een vooraanstaand huwelijk. Enerzijds waren ze nog kinderlijk en onschuldig, anderzijds moesten ze zich voornaam en ernstig leren gedragen', verklaart onderzoeker Michael Pickard.

 

 

Corrigeer

POPULAIRE VIDEO'S