COLUMN. Waarom we best niet te veel lachen met Oranje

COLUMN. Waarom we best niet te veel lachen met Oranje

Foto: rr

Elke maandag maakt Sportwereld.be in een eigenzinnige terugblik de balans op van het voorbije voetbalweekend. Onze columnisten Wim Conings en Jef Van Hoofstat vertellen elkaar wat hen is bijgebleven, het staat u volkomen vrij het met hen (on)eens te zijn...

Alles over de Rode Duivels op Sportwereld.be

Beste Wim,

heb je gisteren ook zo moeten schaterlachen toen je de tussenstand in Turkije-Nederland zag? Ik kon er weinig aan doen: het wordt elke Belg toch een béétje met de paplepel ingegeven om Oranje te haten. Maar het lachen verging me tijdens Cyprus-België hé-le-maal! Wat een wanvertoning van onze Rode Duivelzzzzzzz...

Radja Nainggolan man van de match? Als een verdedigende middenvelder je beste speler is in een interland tegen godbetert het nummer 86 op de FIFA-ranking, kan je spreken van een miskleun. Ik verkoos Michy Batshuayi: aangezien Christian Benteke zo ongeveer elke bal van zijn voet liet springen en Romelu Lukaku woensdag al niet veel beter deed tegen Bosnië, heeft er gisteren niemand méér punten gescoord bij het Belgische publiek dan de Marseille-spits in de tribune. Snap jij dat Marc Wilmots zo rigide blijft vasthouden aan de hiërarchie in zijn selectie? Ik zou graag eens zien wat dat geeft met een technisch meer dan gemiddeld begaafde speler in de spits van onze nationale trots, maar tactische flexibiliteit is blijkbaar niet het sterkste punt van onze bondscoach...

Op het middenveld was het trouwens niet veel beter: snap jij dat Wilmots tegen een zwakke tegenstander als Cyprus start met Witsel, Nainggolan én Fellaini? Drie middenvelders die vooral zijn opgeleid om af te breken, niet om op te bouwen. Het was er aan te zien... De afstand tussen onze twee creatiefste spelers - De Bruyne en Hazard - was zo groot dat zelfs een reumatische bejaarde achter zijn rollator tijd had om terug te plooien, laat staan de gemotiveerde Cyprioten. Bij deze een boodschap aan Wilmots: het is geen wet van Meden en Perzen dat De Bruyne op de rechterflank moet staan, hoor! Tegen de kneusjes van het internationale voetbal heb je geen drie controlerende middenvelders nodig, maar aanvallende kwaliteit en snelheid om het verschil te maken.

De les van Cyprus? Dat we best stoppen met spreken over finales en halve finales op het EK in Frankrijk: heeft deze 'gouden' generatie Rode Duivels eigenlijk ooit al indruk gemaakt tegen een gereputeerde tegenstander, het genre tegenstanders dat je sowieso voorbij moet als je een groot toernooi wil winnen? En neen, oefeninterlands zoals die tegen Frankrijk of Nederland tellen niét.

Daarom zeg ik: we moeten best niet te veel lachen met Nederland. Dat behaalde in zijn geschiedenis al drie WK-finales en won een EK. Hun 'gouden generaties' hebben al iets neergezet, in tegenstelling tot de onze.

Groet,
een ontgoochelde Duivelsfan

Corrigeer