NASA vindt vloeibaar water op Mars

Er is vloeibaar water gevonden op Mars, dat maakt NASA maandag bekend. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie is al enkele jaren intensief op zoek naar sporen van leven op de rode planeet. Want waar water is, kan leven ontstaan.

Op Mars hebben onderzoekers van Nasa vlekken aangetroffen die wijzen op water dat in de zomermaanden langs kliffen en kratermuren naar beneden stroomt. De straaltjes laten lange, donkere plekken achter op de ondergrond, die tot 100 meter lang kunnen worden in de warme maanden, om vervolgens op te drogen als de grondtemperatuur daalt. 

Die vaststelling verhoogt de kansen dat er ook op de rode planeet een vorm van leven aanwezig is. 'Er is vandaag vloeibaar water op de oppervlakte van Mars', zegt onderzoeker Michael Meyer aan The Guardian, die hoofd is van de expedities op de rode planeet. 'We vermoeden dat het op zijn minst mogelijk is om nu een bewoonbare omgeving te hebben.'

Wetenschappers tasten nog in het duister over waar het water vandaan komt, maar het zou kunnen opstijgen uit ondergronds ijs of zoute grondwaterlagen, of condens uit de dunne atmosfeer van Mars. 

Spectrum van het licht

Al lang leven de vermoedens dat biljoenen jaren geleden Mars net zoals de aarde grote oceanen had, die nu door veranderende omstandigheiden in de atmosfeer zijn opgedroogd. Maar nu zijn er wel voor de eerste keer bewijzen dat er ook nu nog water aan de oppervlakte van Mars stroomt. Dankzij de geavanceerde meetapperatuur van de NASA, is nu met zekerheid vastgesteld dat dit stromend water is dat later dan weer opdroogt.

Voor alle duidelijkheid: het gaat om pekelwater, water dat verzadigd is met zout. Die pekel is zelfs een heel eind beneden nul graden nog steeds vloeibaar. De gemiddelde temperatuur op Mars is -63 graden. Wanneer de temperatuur boven min vijfentwintig stijgt kan vloeibare pekel bestaan.

Stromende pekel is een perfecte verklaring voor het ontstaan van de lijnen, maar om zeker te zijn welke chemische stof te zien is, moet men het spectrum kunnen bepalen van het licht dat die stof uitstuurt. De onderzoekers vonden een truc om toch een spectrum uit één pixel te puren.

Zo vonden de wetenschappers telkens gehydrateerde zouten die neerslaan uit een waterige oplossing, wanneer de donkere strepen op de bergwanden de eerste keer verschijnen en op hun langste punt. Wanneer de donkere strepen verdwijnen, konden de zouten ook niet langer worden gedetecteerd.

Corrigeer

POPULAIRE VIDEO'S