Hoe worden slachtoffers aanslagen geïdentificeerd?

Hoe worden slachtoffers aanslagen geïdentificeerd?

Foto: BELGA

Het slachtofferidentificatieteam van de federale politie is volop bezig om alle slachtoffers van de aanslagen op de luchthaven en in de metro zo snel mogelijk een naam te geven. Maar het zal nog dagen duren voor sommige nabestaanden uitsluitsel krijgen.

Sommige lichamen zijn gruwelijk verminkt. Andere slachtoffers liggen nog in een (kunstmatige)coma omdat ze verbrand of zwaargewond zijn. Voor de identificatie is vergelijkingsmateriaal nodig. Maar van sommigen weet men nog altijd niet om wie het zou kunnen gaan. Omdat ze geen papieren op zak hadden. Het DVI-team wacht dan ook een bijzonder moeilijke taak.

“Alles wordt in het werk gesteld om de identificatie van de slachtoffers van de aanslagen in Brussel en Zaventem zo snel mogelijk te realiseren”, zegt commissaris-generaal van de federale politie, Catherine De Bolle.

De Bolle zegt te begrijpen dat de nabestaanden zo snel mogelijk duidelijkheid willen of dat sommigen de vraag stellen waarom het zolang moet duren. “Maar het DVI-team werkt volgens internationale regels. Daarbij is één van de belangrijkste principes dat de identificatie honderd procent moet vaststaan.”

Waar gebeurt identificatie?

Alles dodelijke slachtoffers zijn naar twee plaatsen gebracht. Wie overleden is op de luchthaven is naar het mortuarium van het UZ Gasthuisberg in Leuven gebracht. Dodelijke slachtoffers van de aanslag op de metro in Brussel liggen in het Militair Hospitaal van Neder-over-Heembeek. Daar zullen DVI-teams hen identificeren.

Op basis van welke gegevens worden slachtoffers geïdentificeerd?

“Aan alle mensen die een familielid als vermist hebben opgegeven, hebben we DNA- of ander vergelijkingsmateriaal gevraagd. Dat kan rechtstreeks of via de lokale politie in de buurt waar ze wonen.

Voor buitenlandse slachtoffers werd beroep gedaan op Interpol.”

De ouders van Alexander en Sascha Pinczowski uit Lanaken hebben gisteren bijvoorbeeld in Gasthuisberg in Leuven DNA afgestaan. Hun zoon en dochter waren op de luchthaven op het moment van de explosie. Ze blijven hopen maar beseffen dat de kans met de minuut groeit dat ze bij de dodelijke slachtoffers behoren.

Naast DNA probeert men in eerste instantie te identificeren aan de hand van digitale vingerafdrukken of tandheelkundige onderzoek. Van alle vermisten zijn zoveel mogelijk fiches opgevraagd bij hun tandartsen. Omdat het om uniek bewijsmateriaal gaat dat zelfs bij zware verbranding, intact blijft.

Bijkomend zijn fysieke beschrijving van de slachtoffers en medische conclusies. Heeft hij bijvoorbeeld littekens of protheses.

En visuele identificatie?

“Visuele identificatie, zoals in de politiereeksen op tv, moet ten alle tijdens vermeden worden omdat het zware psychologische stress veroorzaakt bij nabestaanden en de betrouwbaarheid niet honderd procent is. Bovendien zijn veel slachtoffers danig verminkt dat het zeker niet aanwezen of zelfs onmogelijk is”, zeggen onderzoekers.

Waar haalt met dat vergelijkingsmateriaal?

“Referentiemateriaal kan op verschillende manieren verkregen worden. Vergelijkend DNA kan bijvoorbeeld uit een tandenborstel gehaald worden, of een haartjes dat op een kam is blijven zitten. Als er echt niets gevonden wordt, kan er DNA worden genomen van kinderen of ouders. Of desnoods van broers en zussen”, zeggen specialisten in het Nationaal Instituut voor Criminologie en Criminalistiek (NICC).

Volgens tanddeskundige Eddy De Valck zijn er drie primaire identificatiemethoden die wetenschappelijke zekerheid over de identiteit van een slachtoffer kunnen geven. Naast DNA en vingerafdrukken is tandonderzoek misschien nog de snelste en goedkoopste manier om iemand te identificeren. “Aan de hand van tandfiches die de tandarts bewaart. Wanneer die opgevraagd wordt en een tandexpert vergelijkt de gegevens met het gebit van de persoon die moet geïdentificeerd worden, kan men zeer snel uitsluitsel geven. Een DNA-analyse duurt veel langer. En is vooral ook veel duurder”, zegt dokter De Valck.

Kunnen juwelen of kledij helpen?

“Die kunnen helpen, maar er is meer nodig. Als nabestaanden kunnen beschrijven of beter nog op foto kunnen tonen welke juwelen het slachtoffer droeg, kan dat helpen. Hetzelfde met kledij. De vraag is, hoeveel mensen weten in welke kledij hun partner die ochtend naar zijn werk is vertrokken?”

En als iemand met honderd procent zekerheid is geïdentificeerd?

“Dat kan het lichaam teruggegeven worden aan de familie om te worden begraven”, klinkt het.

Corrigeer

MEER NIEUWS