Man die regering-Leterme deed vallen: “Ik werd erin geluisd”

Man die regering-Leterme deed vallen: “Ik werd erin geluisd”

Foto: Belga

Ghislain Londers, de voormalige eerste voorzitter van het Hof van Cassatie, erkent in het boek ‘Fortisgate’ van VRT-journalist Wim Van den Eynde dat hij misschien voortvarend gehandeld heeft in de Fortis-zaak. Londers stuurde een brief aan Kamervoorzitter Herman Van Rompuy over mogelijke beïnvloeding in het dossier, wat uiteindelijk tot de val van de regering-Leterme heeft geleid. Maar Londers wijst met een beschuldigende vinger naar zijn rechterhand Ivan Verougstraete. “Ik werd erin geluisd.”

Het hof van beroep van Brussel moest zich eind 2008 uitspreken over de verkoop van het noodlijdende Fortis aan de Nederlandse overheid en de Franse grootbank BNP. Een aantal aandeelhouders met onder meer zakenadvocaat Modrikamen wilde de ontmanteling tegenhouden omdat ze meenden dat hun rechten geschonden waren. Het arrest, dat onder meer een bevriezing van de verkoop inhield, werd later door Cassatie vernietigd.

Londers was ervan overtuigd dat er vanuit de politiek pogingen waren ondernomen om het Fortis-arrest te beïnvloeden. Volgens hem kon het niet anders dan dat rechter Christine Schurmans aan de basis van lekken lag via haar echtgenoot, die een uitgebreid netwerk had binnen de CD&V. Van den Eynde stelt in zijn boek dat die contacten niet over de inhoud van de zaak gingen, maar over de manier waarop Schurmans door de twee andere rechters in de zaak behandeld werd. Wat meer is, zowel Paul Blondeel als Mireille Salmon, de twee overige rechters in de zaak, had contacten met buitenstaanders over het dossier, en het was Verougstraete die via contacten met onder meer de advocaat van de Belgische staat de regering alarmeerde over het nakende negatieve arrest.

Ghislain Londers stelt dat hij na de eerste brief aan Van Rompuy de zaak zou hebben gestopt als Verougstraete hen gezegd had wat hij gedaan had en als hij eerder had vernomen wat Schurmans tijdens het tuchtonderzoek had verklaard. “Ivan Verougstraete heeft me er gewoon in geluisd, zo eenvoudig is dat”, aldus de eerste voorzitter van Cassatie.

Wim Van den Eynde geeft in zijn boek op basis van gesprekken, niet-gepubliceerde documenten en het tuchtonderzoek een gedetailleerd relaas van hoe de beraadslaging in de Fortis-zaak voor het hof van beroep verlopen is. Daaruit blijkt dat Christine Schurmans een andere zienswijze had dan de voorzitter van de 18de kamer, Paul Blondeel, en dat ze na verloop van tijd door Blondeel en Mireille Salmon steeds minder betrokken werd bij het overleg. De zaak escaleert tot aan het onwaarschijnlijke bezoek van Blondeel aan Schurmans, die dan in haar ziekenbed ligt, in een poging om haar het arrest toch te laten ondertekenen. Een belangrijke bron van de auteur is rechter Christine Schurmans, die haar visie op het verloop van de feiten geeft. Hij had ook gesprekken met Blondeel en Londers, maar die wilden niet letterlijk geciteerd worden.

Fortisgate. Wim Van den Eynde, is uitgegeven bij Uitgeverij Van Halewijck en telt 431 pagina’s. Het boek wordt dinsdagavond om 20 uur voorgesteld in Barboek in Leuven.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees