COMMENTAAR

Mannen met plannen

Net wanneer je het gevoel krijgt dat het overheids­apparaat zich volledig aan het vastrijden is, toont de federale regering dat ze nog niet ­ver­geten is dat ze ooit beloofd heeft een hervormingsregering te zijn. Het compleet vastgelopen conflict met de cipiers in Wallonië en Brussel zal er niet mee opgelost raken, daar willen ze vooralsnog alleen nog de klok terugdraaien. Maar minister van Justitie Koen Geens (CD&V) greep de gelegenheid wel aan om zijn Masterplan III voor de gevangenissen versneld door de ministerraad te laten goedkeuren.

Het plan heeft alvast de verdienste dat het de platgetreden paden durft te verlaten. Er worden niet alleen nieuwe gevangenissen gepland, maar vooral ook andere gevangenissen. Er wordt ­verder ingezet op een correcte opvang van ­geïnterneerden, decennialang dé schandvlek op het Belgische gevangeniswezen, dat internationaal sowieso geen al te beste reputatie genoot.

Geens gaat nu ook voluit voor een ideetje waar gevangenisdirecteur Hans Claus al jaren mee leurt: detentie­huizen die de brug moeten slaan tussen de gevangenis en het vrije leven na de gevangenis. En zo meteen de kans op recidive moeten helpen te beperken door de overgang minder bruusk te maken.

Het past misschien niet helemaal in het beeld dat de samen­leving heeft van een gepaste gevangenisstraf, die toch vooral dient om, welja, te straffen. Maar het erkent wel die andere realiteit die bij het gevangeniswezen hoort: eens de straf uitgezeten is, komt het overgrote deel van de ­gedetineerden weer op vrije voeten. En je kan er maar beter voor zorgen dat de kans zo klein ­mogelijk is dat die mensen opnieuw in de gevangenis ­belanden. Als een gevangenisdirecteur met jaren ervaring daar een paar suggesties voor doet, dan pleit het voor de minister dat hij daar tenminste naar geluisterd heeft en bereid is iets nieuws te proberen.

Het plan is er dus. Toch nog een waarschuwing. Mannen (en vrouwen) met plannen zijn er op Justitie nog geweest. Maar er is meer nodig. Geld, overleg om alle betrokken partijen mee te krijgen, een realistisch tijdsschema. Zonder die elementen zegt de regering vooral welke hervormingen de volgende regering zal moeten doorvoeren. En dat is dan weer net iets te makkelijk.

Corrigeer