Onderzoek naar grootschalige fraude bij politiezone Brussel-Zuid na acht jaar eindelijk klaar

De politiezone waar met álles werd gesjoemeld: zo ging het in zijn werk

De politiezone waar met álles werd gesjoemeld: zo ging het in zijn werk

Foto: Photo News

Brussel -

Acht jaar na het losbarsten van de grote fraudezaak bij de politiezone Brussel-Zuid heeft het parket zijn onderzoek eindelijk afgerond. Naast de al bekende betrokkenheid van Eddy Merckx, die een commissaris zou hebben omgekocht, werd er in de zone met zowat elke aankoop gesjoemeld. “Auto’s, joggingpakken, fietsen, gsm’s, gsm-hoesjes, camera’s, videocassettes... Er was zo goed als niks dat nog reglementair verworven werd”, zeggen gerechtelijke bronnen.

Een ferme zesenveertig bladzijden lang is de vordering van het parket, dat dertien mensen naar de rechtbank wil voor actieve fraude. De grootste naam kenden we al. Eddy Merckx, wielericoon. Voor een al bij al bescheiden contractje van 46 fietsen te leveren aan de zone zou hij politiecommissaris Philippe Boucar hebben omgekocht. Boucar kreeg daarvoor een fikse korting op een Merckx-fiets MXM. Waarde: 2.500 euro.

Dat liet de commissaris overigens maar al te graag gebeuren, tenminste als we de akte van het parket mogen geloven. Samen met Harry V.D.P., een burger die werkte op de aankoopdienst van de politie van Brussel-Zuid, zou hij de spil zijn in de hele fraudezaak.

Gekochte joggingspakken waren rommel

Het fraudesysteem dat ze samen hadden uitgedacht, werkte als volgt: je schrijft een aanbesteding uit en laat alle firma’s een bod insturen, zoals het hoort. Na afloop van het bod gaan de enveloppen open. Je neust erin en loopt met de laagste prijs naar een ‘bevriende ondernemer’ die nog snel een betere offerte indient en het zaakje antidateert, zodat het lijkt alsof alles toch wettelijk verlopen is. Dat die vrienden vaak niet onder de prijs van de concurrenten raakten, was geen probleem. In zo’n geval logen de twee het politiecollege gewoon voor dat de laatste deal toch de beste was. Daarvoor kregen ze zelfs hulp van oud-korpschef Gerald Noon die het parket ook wil vervolgen.

“Op een spreekwoordelijke stylo na werd er in de periode van 2003 tot 2008 eigenlijk niets reglementair aangekocht. De zone was één grote sjoemelfabriek”, zegt een anonieme gerechtelijke bron over de zaak. Uit de vordering van het parket blijkt dat ook. De lijst van fraudes is gigantisch. 28 Toyota’s, 700 joggingpakken, 46 Merckx-fietsen, 29 go-carts om kinderen wegwijs te maken op het verkeersparcours van de zone... Alles probeerden ze aan te kopen via de beproefde methode.

Zoals gezegd: de voorwaarden in de offerte waren slechts bijkomstig. De go-carts waren veel te groot voor de kinderen en te breed voor het parcours. “Het waren heuse cuistaxen zoals aan zee. We konden er niks mee aanvangen”, zegt een politieman. De joggingpakken van hoge kwaliteit, bleken rommel. “De wind waait er zo door.”

Luxereisje naar Vegas

De cadeautjes in ruil waren niet zelden onnozel: een MP3-speler of de korting op de veelbesproken Eddy Merckx-fiets. Maar soms ook gigantisch: de beschikking over een appartement in de Vaucluse en een Toyota in leen voor de commissaris. Zijn kompaan Harry V.D.P. schoot wel de hoofdvogel af. Hij kreeg een reisje naar Las Vegas aangeboden.

Dat laatste was beloofd door een bevriende garagist die de combi’s van de politiezone mocht onderhouden. Ze zouden er samen met de vrouwen 6.000 euro gaan opmaken en logeren in het poepchique hotel Bellagio, al was het even luisterrijke hotel Sfinx ook een tijdlang in de running. Het tripje, voorzien in 2008, ging uiteindelijk niet door. Speurders van de federale politie vielen net voor de afreis binnen in het commissariaat, het begin van de fraudezaak. De garagist en zijn vrouw zijn dan maar alleen vertrokken.

Nog altijd in dienst

Commissaris Philippe Boucar ontkent de feiten. “De raadkamer is voorzien op 27 september. Verwacht er niet te veel van”, zegt zijn advocaat Daniël Spreutels. “Zowat iedereen die betrokken is, heeft extra onderzoeksdaden gevraagd. Deze zaak zal nog lang aanslepen.”

De advocaat van Harry V.D.P. is Sven Mary. Die reageert als volgt: “We betwisten de tenlasteleggingen. Het is te eenvoudig om de zwarte piet naar mijn cliënt te schuiven. Alle aanbestedingen werden van hogerhand goedgekeurd.” Beide hoofdverdachten zijn nog actief in dienst bij de politiezone. Daar wordt vernomen dat er wellicht pas na een definitief vonnis een beslissing komt over eventueel ontslag. Tot dan blijven ze er gewoon aan de slag, zo lijkt het.

Zo werkte de ‘sjoemelfabriek’

- De politiezone schrijft een openbare uitbesteding uit, bijvoorbeeld voor de aankoop van fietsen of wagens.

- Na de opening van de enveloppen krijgt ‘bevriende’ verkoper te horen wat de laagste prijs van zijn concurrenten is.

- Die dient dan nog snel een betere offerte die door de politie geantidateerd wordt, zodat alles wettelijk lijkt.

- En als de ‘bevriende’ verkoper toch niet onder de prijs raakt, liegen de agenten gewoon dat het toch de beste deal is.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees