“Ontgoochelde” Bjorg Lambrecht sprint naar zilver bij beloften

Bjorg Lambrecht heeft zaterdag zilver veroverd in de wegrit voor beloften (U23) op het EK wielrennen in het Franse Plumelec. In een spannende sprint moest de 19-jarige Lambrecht, die uitkomt voor de beloftenploeg van Lotto-Soudal, alleen de Wit-Rus Alexandr Riabushenko voor zich dulden. “Als je zo dicht bij die titel bent, dan win je geen zilver, maar verlies je goud”, vertelde Bjorg Lambrecht na afloop over zijn medaille. “Ik ben ontgoocheld”.

Elf rondjes van 13,7 km, goed voor een totaal van 150,7 km, kregen de beloften voorgeschoteld in Plumelec. De Belgen waren geen favoriet, maar dat belette niet dat ze zich in de strijd wilden gooien. Al na zo’n 5 km werd een vroege vlucht op poten gezet met tien renners: Zimany Krisitan, Jan Kovar, Nans Peters, Peeter Pung, Tobias Foss, Mateusz Grabis, Sergey Rozin, Matthis Reutimann, Dusan Rajovic en onze landgenoot Nathan Van Hooydonck, maar veel voorsprong kregen ze nooit van het peloton en na zo’n 20 km werden ze ingerekend door het peloton.

Vervolgens probeerden nog enkele renners weg te glippen, maar lang bleven ze nooit voorop. De Brit Jonathan Dibben reed lange tijd alleen, maar ook zijn poging strandde op 42,5 km van het eind. In de ontsnapping met de Franse topfavoriet David Gaudu, de Italiaan Vincenzo Albanese en de Rus Artem Nych op de Cadoudal zat wel meer vuur. Het trio sprokkelde snel 30 seconden voorsprong en een achtervolgend groepje met zes renners, onder meer Lennard Kamna, de kersverse Europese kampioen tijdrijden, zette een tegenaanval op, beet zich de tanden stuk op het trio.

De Belgen waren niet vertegenwoordigd vooraan en dus moest er gewerkt worden in het peloton dat op 1:10 volgde op zo’n 20 km van het eind. Drie landgenoten vervulden hun plicht en de bonus zakte, al werd het wel nog heel spannend want Albanese werd op amper 250 meter van de finish opgeraapt. In de sprint leek Bjorg Lambrecht het te halen, juichte hij ook over de meet, maar na afloop bleek de Wit-Rus Alexandr Riabushenko nog net iets sneller. Het brons ging naar de Italiaan Andrea Vendrame.

Ontgoocheld”

Pas op zo’n 250 meter van het eind werd de laatste vluchter gegrepen, maar toch panikeerde Lambrecht nooit. “De ploeg heeft ongelooflijk sterk gereden in de achtervolging”, loofde hij zijn team. “Ze zorgden ervoor dat de kloof nooit te groot werd. Ik heb nooit gepanikeerd, want met drie voorop is te weinig op zo’n parcours, je moet minstens met acht of negen zijn. Op het eind waaide de wind ook fel en dat woog toch wel door in de finale. Die jongens op kop waren klimmers, geen hardrijders, dus ik had er vertrouwen in dat we ze wel zouden teruggrijpen. Ik wist dat het er nog in zat om voor de overwinning te sprinten.”

Nochtans voelde Lambrecht zich halfweg koers niet al te best. “Ik had last van mijn rug, daarom stelde ik voor aan Benjamin De Clercq dat hij zijn kans zou gaan. Maar hij wilde niet, hij wou het aan mij overlaten, had er vertrouwen in en daar ben ik dankbaar voor. Op het eind voelde ik me goed.”

Op die slotklim was het aan Lambrecht om het af te maken. “Benjamin verrichtte nog een enorme inspanning om dat gaatje dicht te rijden, bracht me goed in stelling halfweg de klim en dan was het aan mij. Ik moest mijn sprint vroeg aanzetten, misschien iets te vroeg, maar dat kan ik niemand verwijten, iedereen had al hard gewerkt. Die Wit-Rus kwam over me op, maar ik dacht dat ik hem nog remonteerde op de meet met mijn jump. Ik geloofde echt in dat goud.”

Grote vreugde dus in het Belgische kamp meteen na afloop, maar toen een official het nieuws kwam melden van de tweede plaats sloeg de sfeer om. “Dat is normaal”, aldus Lambrecht, “even denk je Europees kampioen te zijn en dan is het net niet. Natuurlijk ben je dan ontgoocheld. Ik verlies hier het goud en dat zal nog een tijdje pijn doen. Ik hoop dat ik in wedstrijden die hierna volgen nog één en ander recht kan zetten en dit verloren goud snel kan vergeten. Misschien kan ik hier binnen een paar weken tevreden mee zijn, maar nu nog helemaal niet.”

Corrigeer