Joy (22) groeide op in een gezin met 16 kinderen: “Mensen doen alsof we dom zijn”

Joy (22) groeide op in een gezin met 16 kinderen: “Mensen doen alsof we dom zijn”

Een zus van Joy met enkele van haar broers Foto: Joy De Roos

Lokeren -

Shanna, Edwin, Jennifer, Nick, Jordy, Bo, Inne, Glenn, Yentl, Nikias, Nathan,... Nee, het zijn niet de namen van het elftal van een lokale voetbalploeg. Maar het zijn de namen van slechts enkele van de broers en zussen van Joy De Roos (22). Zij groeide op in een gezin met zestien kinderen, “en daar hebben mensen maar al te vaak vooroordelen over.”

De oudsten van het gezin - een tweeling - zijn intussen 30 jaar oud. Het jongste kind is er 8. Met haar 22 lentes valt Joy De Roos uit Lokeren daar dus ergens tussenin.

Joy heeft in totaal 10 broers - van wie eentje overleden is - en 6 zussen. Zij zijn allemaal de biologische kinderen van dezelfde moeder.

Wat een chaos, denkt u waarschijnlijk. “Maar mensen zouden schrikken als ze zagen hoe proper en rustig het hier eigenlijk is”, vertelt Joy De Roos. “Heel wat mensen reageren verrast wanneer ik vertel hoeveel broers en zussen ik heb. Maar als ze eens één dagje zouden meelopen met mij, zouden ze zien dat het allemaal heel goed meevalt.”

Joy (22) groeide op in een gezin met 16 kinderen: “Mensen doen alsof we dom zijn”
Joy (links) met drie zussen Foto: Joy De Roos

Geviseerd

Met dergelijke vooroordelen wordt Joy wel vaker geconfronteerd. Zo ook toen op de Facebookpagina van Het Nieuwsblad een artikel verscheen over een gezin met twaalf kinderen.

“Ik voelde me echt geviseerd toen ik de reacties van andere mensen las”, zegt ze. “Mensen deden alsof kinderen uit een groot gezin “anders” zijn. Ze omschreven ons als kansloos en gewoonweg dom. Puur uit onwetendheid.”

Betere band

Maar buiten de occasionele ruzies - die mama dan snel oplost - ziet Joy alleen maar voordelen in het opgroeien in een groot gezin. “Het heeft me echt geholpen om sneller zelfstandig te worden. Ik heb het mijn ouders alleszins nooit kwalijk genomen dat ik geregeld moet helpen in het huishouden.”

Ook het feit dat ze zich als een van de ouderen moet ontfermen over de jongere kinderen, ziet ze nooit als een opdracht. “Je doet dat automatisch voor de mensen van wie je houdt. Ik neem mijn jongere broertjes en zusjes zelfs graag mee op sleeptouw. Samen met mijn vriend neem ik hen dan mee naar de speeltuin. Het creëert een betere band, en het is gewoon plezant om zulke dingen samen te doen. Zeker wanneer je ziet hoe gelukkig ze dan zijn.”

Discipline, discipline, discipline

Toch is een gezin met zestien kinderen niet evident. Momenteel woont Joy nog thuis, samen met acht broers en zussen.

“We hebben niet allemaal een eigen kamer”, legt ze uit. “Ik slaap samen met mijn zus op een kamer, naast ons slapen drie broertjes... Met de nodige afspraken zorgt dat nooit voor problemen. Ook wanneer mijn vriend wil langskomen, moeten we daar eerst afspraken over maken.”

En dat geldt voor zowat alles in het huishouden. Alles draait rond discipline en afspraken maken. “Om te vermijden dat we ’s ochtends moeten aanschuiven aan de badkamer, moeten we ons afstemmen op elkaar. We moeten een beetje incalculeren wanneer de anderen opstaan, om dan zelf een tijdstip uit te kiezen.”

Maar voelt dat ook aan als harde discipline? “Helemaal niet”, zegt Joy. “Goeie afspraken maken goeie vrienden. En daardoor is het niet chaotisch bij ons thuis. Soms kan je zelfs een speld horen vallen.”

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees