Scheidend koppel vraagt rechter om hun honden als kinderen te behandelen. Dit was zijn antwoord

Scheidend koppel vraagt rechter om hun honden als kinderen te behandelen. Dit was zijn antwoord

Foto: Shutterstock

Toen een Canadees koppel ging scheiden hadden ze een opmerkelijke vraag voor de rechter. De twee hadden samen drie honden Quill (13), Kenya (9) en Willow (2), maar ze geraakten het niet eens over wie daarover het “hoederecht” zou krijgen. Ze vroegen dan ook aan de rechter om erover te beslissen en hun honden als kinderen te behandelen.

De vrouw bracht als bewijs aan dat haar man eerder een katpersoon was. Toen hij een poes had die hij Rodent noemde, stierf die bijna meteen en ook zijn latere katjes Slimey, Oinky en Beaker zou hij veel te weinig aandacht hebben gegeven, aldus de vrouw. Haar man bracht daartegen in dat het allemaal leugens waren.

De zaak kwam in augustus al voor, maar het verhaal over hun opmerkelijke vraag gaat nu viraal. De Canadese rechter in kwestie, Richard Danyliuk, nam hun vraag heel serieus, uiteindelijk was zijn antwoord echter duidelijk en hij zet daarmee een duidelijk precedent.

Co-ouderschap voor hun viervoeters of puur een kwestie van bezit?

“Honden zijn schitterende dieren.” Zo klonk de eerste zin van het verdict van de Canadese rechter. “Ze zijn vaak heel intelligent, gevoelig, actief, een constante in je leven en een trouwe levensgezel. Heel veel honden zijn een volwaardig lid van het gezin waarbij ze wonen.”

“Nu dat gezegd is, een hond blijft een hond”, schreef rechter Richard Danyliuk in de tekst. “Voor de wet is het een eigendom, een tam huisdier dat aan iemand toebehoort. Maar voor justitie heeft het geen plaats in het familierecht.”

Aan dat statement voegde hij nog een 15-tal pagina’s toe over de reden waarom hij in deze echtscheidingszaak de honden niet als “kinderen” kon behandelen. “We kopen geen kinderen bij fokkers. We kiezen geen partners voor onze kinderen, omdat hun baby’s dan het juiste ras kunnen blijven. Wanneer onze kinderen heel ziek zijn maken we geen kosten-batenanalyse om te kijken of we ze wel laten leven.”

“Tijdsverspilling voor justitie”

Een regeling voor co-ouderschap, hoederecht of bezoekrecht zou hij dus niet uitspreken. “Mijn taak is niet om puur vanuit emoties te redeneren. Ik ben er ook niet om te bevestigen dat de relatie die baasjes met hun honden hebben intens genoeg is om als “kinderen” aan te voelen.”

“Ik ga ook geen regeling over co-ouderschap uitspreken over een set messen, ook al zijn die al jaren in de familie en gebruiken ze hen allebei even graag en zijn ze er erg aan gehecht.” Hij wou een hond niet herleiden tot een set messen, “want ik ben er zeker van dat dit veel belangrijker is voor hen, maar toch.”

Volgens de rechter is de vraag tijdverspilling voor justitie. “We zijn zo al druk genoeg, zo’n vragen kunnen beter geen gewoonte worden.”

Eigendomsrecht, geen familierecht

Het enige wat hij wilde doen, was beslissen wie welk dier in bezit zou kunnen hebben, net zoals hij deed met onder andere hun huis en wagens. Als ze dat blijven aanvechten, zou het zelfs erger kunnen aflopen voor hen, want dan kan justitie beslissen om ze te verkopen en de winst ervan in twee te verdelen.

Ook in België is het niet gebruikelijk om een dier in de familierechtbank als kinderen te laten behandelen. Als die in een echtscheidingsprocedure ter sprake komen, is dat ook enkel voor de verdeling van goederen.

Corrigeer

RECENT NIEUWS

Het beste van Enkel voor abonnees