Tom Waes in ‘Het huis’: “Ik ben absoluut geen superman”

Tom Waes in ‘Het huis’: “Ik ben absoluut geen superman”

Tom Waes in ‘Het huis’. Foto: vrt

“Alleskunner, allesdoener, allesweter. Een man met een handleiding, maar bijna niemand weet ze te vinden.” Zo werd Tom Waes dinsdagavond voorgesteld in ‘Het huis’ van Eric Goens. “Ik wil niet zeggen dat ik geluk heb gehad”, zegt de 48-jarige duivel-doet-al. “Ik spreek altijd over geforceerd geluk. Je moet de juiste mensen kennen, maar dan moet je het nog altijd zelf doen.”

LEES OOK. Marleen Merckx openhartig: “Mijn moeder en ik botsten gewoon heel erg met elkaar”

De schandvlek

Met de deur in huis vallen. Dat deed Eric Goens dinsdagavond in ‘Het huis’ met Tom Waes. De presentator haalde meteen de schandvlek aan uit de jeugd van Tom Waes: het feit dat ‘puber’ Waes twee keer zijn vierde middelbaar had moeten overdoen. “Dat was echt verschrikkelijk”, herinnert Waes zich. “Ik zat midden in mijn puberteit, een periode waarin echt niets goed was. Mijn ouders niet, mijn school niet... Ik wist alles beter. Zo erg zelfs dat ik buitengesjot werd op de school waar mijn moeder les gaf. Op dat moment wist ze echt niet meer wat doen met mij. Al het kattenkwaad dat je kon uithalen, dat deed ik.”

Video: VRT

“Geforceerd geluk”

Na bijna letterlijk twaalf stielen en dertien ongelukken - hij heeft er onder meer een carrière opzitten als portier aan een discotheek, als beroepsduiker, hij werkte nog in een videotheek... - heeft Tom Waes zijn geluk dan toch gevonden, zowel op privé- als op professioneel vlak. “Ik wil niet zeggen dat ik geluk heb gehad. Ik noem het geforceerd geluk. Achteraf bekeken had ik het misschien liever in een rechte lijn gedaan, maar toch heb ik ook veel te danken aan mijn vorige jobs. Een groot deel van mijn mensenkennis heb ik opgedaan aan de voordeur van een discotheek, als beroepsduiker heb ik dan weer geleerd om hard te werken en niet onnozel te doen.”

Tom Waes in ‘Het huis’: “Ik ben absoluut geen superman”
Foto: © VRT

Na een tijdje was het toch “op” voor Tom Waes. Hij moest iets anders gaan doen. “Op dat moment heb ik Tom Lenaerts gebeld. Hij vertelde me dat Bart De Pauw voor een project op zoek was naar mensen die nog nooit voor tv hadden gewerkt. Bart en ik hebben dan afgesproken in een café in Lier, we zijn er om drie uur ’s nachts buitengebot. Het klikte meteen tussen ons, zo ben ik bij Woestijnvis kunnen beginnen. Dat is geluk, de juiste mensen kennen. Maar eens je de kans krijgt, moet je ze ook nog wel nemen, hé. Dat heb ik gedaan. Geforceerd geluk.”

“Geen superman”

Eric Goens zet het gesprek voort in de sportkamer, waar Tom Waes geconfronteerd wordt met de man die hem in topvorm kreeg voor de Marathon de Sables (de 250 kilometer lange woestijntocht die Tom Waes enkele jaren geleden tot een goed einde bracht voor ‘Tomtesterom’). Waes scoort uitstekend op de uithoudingstesten, de rest is ondermaats. Iets wat de winnaar in hem duidelijk ergert. “ Alei Waes, dat kan toch niet.”

“Bij mij moet het wat duren en moet het hard zijn. Dat typeert heel wat van mijn programma’s, misschien mijzelf wel, ja. Waar die wilskracht vandaan komt? Dat weet ik niet. Als ik met vrienden ga fietsen en we er allemaal doorzitten, merk ik wel dat ik nog langer kan doorgaan. Ook al zit ik even dood als hen. Maar ik ben absoluut geen superman. Dat is zo’n misvatting over mij. Weet je door hoeveel mensen van 65 jaar ik voorbij word gestoken tijdens een marathon?”

‘One Man Show’

Tom Waes kan naar eigen zeggen tegen kritiek, “maar alleen als die gefundeerd is”. Iets wat volgens Eric Goens alleen mensen zeggen die niet tegen kritiek kunnen. “Ja, dat zal dan wel kloppen. Al heb ik ooit eens een quiz gepresenteerd, de One Man Show. Dat was slecht ze, man. Dat weet je op het moment zelf ook. Dat zijn de momenten waarop je denkt: voor hetzelfde geld heb je afgedaan. Al geloof ik wel in het feit dat als je eerlijke tv maakt, dat je dan scoort. Dat wil ik dan ook doen en blijven doen.”

Tom Waes in ‘Het huis’: “Ik ben absoluut geen superman”
Foto: vrt

“Mijn broer en ik zijn op dezelfde dag gemaakt”

In de kinderkamer is het tijd om jeugdherinneringen op te halen. Beelden van de kleine Waes op een hobbelpaardje, in een zwembad op vakantie, al voetballend met zijn broer Sam op het speelplein passeren onder meer de revue. “Mijn broer was een even grote kapoen als mij, hoor”, zegt hij. “We verschillen een jaar en een week in leeftijd. We zijn waarschijnlijk op dezelfde dag gemaakt. Ik ben geboren op 7 november, mijn broer op 14 november. Als ik het goed uitreken, zijn we allebei verwekt op Valentijn. Raar om te weten.”

Tom Waes in ‘Het huis’: “Ik ben absoluut geen superman”
Foto: vrt

Familiereünie

Door hun drukke agenda’s zien de broers Waes elkaar echter maar zelden. “Maar twee tot drie keer per jaar”, geeft Tom toe. Hij is dan ook in de wolken als zijn broer de mystery guest van de dag blijkt te zijn. Als even later ook zijn ouders nog aanbellen, is de familiereünie compleet. “De volgende keer dat we elkaar samen zien, is waarschijnlijk kerstmis.”

Hoewel Tom altijd een grote bewonderaar was van zijn ouders, waren er toch ook momenten waarop hij tegen hen in opstand kwam. “Op mijn veertiende, vijftiende heb ik eens de sleutels van mijn opa gestolen om te gaan joyriden met zijn wagen. De auto was echter net op onderhoud geweest: de olie was ververst, maar de dop was niet goed dichtgedraaid. Ik heb die dag de motor kapot gereden. Ik heb toen twee straffen gekregen van mijn ouders: ik moest het zelf opbiechten aan mijn opa die toen nog op vakantie was en ik moest de volledige herstelling terugbetalen. Het ging toen om 150.000 Belgische frank. Ik heb daarvoor twee jaar vakantiejob moeten doen. Ik had strenge ouders, maar dat was een goede les.”

Tom Waes in ‘Het huis’: “Ik ben absoluut geen superman”
Foto: © VRT

“Ik? Saai?”

Volgens Tom Waes is dat echter het recht van de puber, in opstand komen tegen de ouders. “Ik merk dat nu ook bij mijn kinderen. Plots vinden ze mij ne saaien. Allez... Ik? Saai? Maar dat is nu eenmaal zo. Van de ene dag op de andere ben je als ouder gewoon een verschrikkelijke, saaie, afschuwelijke mens. Daar kan je niets aan doen. Een van de mooiste momenten als vader was toen mijn achttienjarige zoon me in de auto vertelde dat hij vond dat ik hem met de juiste waarden en normen had afgezet als mens. Daar was ik enorm trots op, want je denkt als ouder toch altijd een beetje dat je tekortschiet.”

Smoorverliefd

“Ons Mie”, zegt Tom bij een foto van zijn vriendin. “Ik ben daar smoorverliefd op geworden en we zijn nu twaalf jaar samen. Een heel zelfstandige madame, die heel goed geweest is voor mijn kinderen. Ze zorgt er heel hard voor, ook als ik er niet ben. Ik ben ze daar ongelooflijk dankbaar voor.”

Tom Waes in ‘Het huis’: “Ik ben absoluut geen superman”
Foto: © VRT

“Wie was het ergste? Dat spreekt toch voor zich”

Tot slot mogen ook mama en papa Waes een boekje opendoen over hun zoon. “Wie van de twee het ergste kattenkwaad kon uithalen, Sam of Tom? Dat spreekt toch voor zich”, aldus ‘mammie’. “We hebben ons vaak zorgen gemaakt over Tom hoor. Als iemand twee keer blijft zitten, wat moet je dan doen? We wisten dat hij niet onverstandig was, maar hij gebruikte dat verstand verkeerd. Ik vond dat heel erg. Ik wist niet waar zijn toekomst lag. Als we toen een glazen bol hadden gehad, waren die zorgen niet nodig geweest. Maar dat weet je op dat moment niet, hé.”

Tom Waes in ‘Het huis’: “Ik ben absoluut geen superman”
Foto: © VRT

Dat kleine Tom wel eens streken kon uithalen, herinnert ook zijn vader nog al te goed. “Ik zal het nooit vergeten. De allereerste dag dat hij naar de kleuterschool mocht, werden we al gebeld door de juf. Hij had een klasgenootje geduwd. Ze vroeg of we een familiale verzekering hadden, want de bril van het jongetje was kapot.”

Het laatste woord was aan Tom Waes. “Ja, maar dat was een slecht brilleke.”

Het huis, elke dinsdagavond om 20.40 uur op Eén.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees