Bescherming voor architecturale en historische waarde

Vlaamse overheid wil Duitse bunkers laten beschermen

Vlaamse overheid wil Duitse bunkers laten beschermen

Onder meer deze unieke bunker in Oudenburg wordt beschermd. Foto: vln

Middelkerke / Oudenburg / Gistel / Langemark -

In wat ooit het Duitse hinterland was, heeft de Vlaamse overheid in verschillende gemeentes een resem bunkersites voorlopig beschermd als monument.

Vlaams minister-president Geert Bourgeois (N-VA), ook bevoegd voor Onroerend Erfgoed, heeft de beschermingsprocedure opgestart voor 28 bunkersites uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het zogenaamde Duitse hinterland. Dat is het bezette gebied op West-Vlaamse bodem, nauw verbonden met het front, maar gelegen buiten de grenzen van de Westhoek.

Diverse doeleinden

“In het Duitse hinterland zijn de voorbije jaren 170 bunkers opgenomen in de Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed”, legt Bourgeois uit. “De meest waardevolle exemplaren krijgen nu een voorlopige bescherming. Het betreft bunkers die vanaf het najaar 1917 massaal zijn opgericht in dat Duitse hinterland en die voor diverse doeleinden gebruikt werden: als commandopost, als waarnemingspost of als verblijfplaats voor kleine militaire eenheden. In Oudenburg is bijvoorbeeld een uniek ensemble van vier zogenaamde Einheitsunterstände bewaard en beschermd.”

De opgenomen bunkers hebben naast hun historische waarde ook een belangrijke architecturale waarde. Zo is het opvallend hoe divers de ontwerpen zijn. In de eerste oorlogsjaren is duidelijk geïmproviseerd en geëxperimenteerd.

Het beschermingspakket betreft ook bunkers in Gistel, Langemark-Poelkapelle en Middelkerke. Michel Landuyt (Open VLD), schepen bevoegd voor Onroerend Erfgoed in Middelkerke, is tevreden met de bescherming. “Sommige overblijfselen bevinden zich in landbouwgebied en zoiets beschermen is niet evident voor de eigenaars.”

Ballonnen kapotschieten

De geschutsbedding aan het Houthulstbos in Langemark-Poelkapelle ligt op landbouwgrond en werd voor de Derde Slag bij Ieper aangelegd door de Duitsers voor zwaar geschut. Tijdens de zomer van 1917 beschoot het kanon Britse observatieballonnen op een afstand van vijftien kilometer. Het beton is, voor zover nog zichtbaar, gewapend met ronde ijzers en heeft een muurdikte van 2,2 meter. Aan de buitenzijde heeft de constructie een diameter van 11,3 meter.

“We integreerden de geschutsbedding vorig jaar in de Malinowskiwandeltocht over een piloot in WO II”, zegt Jo Lottegier, toeristisch deskundige bij de gemeente. “De site ligt op privéterrein op meer dan vijfhonderd meter van de weg. Het is dus niet de bedoeling om daar veel volk naartoe te trekken, maar het is goed dat de overheid zulke sites beschermt. Zeker tachtig procent van alle oorlogsbunkers op het grondgebied van Langemark-Poelkapelle zijn in de loop der jaren verdwenen.”

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio