Hans. Een complimentje

Hans. Een complimentje

Foto: IF

Lochristi - “Jij bent ook een buitenpisser hè ?!”, zei een bevriende collega onlangs tegen mij. Een man die de woorden van een eerdere ontmoetingen nog niet vergeten was. Hetgeen op zich al uitzonderlijk is in onze vluchtige tijd waar facebook en aanverwanten de impact van persoonlijke conversaties tot nul lijken te reduceren. Maar evenals hij vind ik het belangrijk om nog persoonlijk contact te hebben en evenals hij houd ik van gewikte en gewogen woorden. En hij had bovendien gelijk, ik ben een buitenpisser! Het lijkt een beetje op azijnpisser, maar in tegenstelling hiermee is buitenpisser eerder complimenteus bedoeld.

 Hij zei nadrukkelijk óók. Waarmee hij duidelijk te kennen gaf dat hij zelf in de mogelijkheid was én van de gelegenheid gebruikmaakte om buiten een plasje te  doen. Ik denk dat ik voor ons beiden mag spreken als ik dus beweer dat het een compliment is om buitenpisser genoemd te worden in tijden waar zelfs voor iets simpels als pipi doen het comfort van het watercloset dient opgezocht te worden.


Voor hen onder ons die nu al zoiets hebben van  “èkkes” wil ik graag enkele voordelen opnoemen van urineren in de vrije natuur. Een eerste, erg voor de handliggende, is dat u telkenmale wanneer u buiten pist u toch een slordige tien liter water uitspaart die een stortbak nodeloos ledigt om een pieske van ocharme hooguit vijfenzestig centiliter weg te spoelen. Zelfs wanneer u over een systeem beschikt waardoor er gratis hemelwater voor deze doeleinden gebruikt wordt blijft de boodschap, niet nodig niet doen.


Een belangrijke voorwaarde voor buitenpisgedrag, in uw eigen tuin welteverstaan, is evenwel de locatie die u bewoont. Als u namelijk over een tuintje van slechts drie vierkante meter beschikt hetwelk dan nog eens direct tegen dat van uw naaste buur aangrenst zou ik het ten stelligste ontraden. Tenzij u een ordinaire potloodventer bent die elke welvoeglijkheid uit het oog verloren heeft. 


Toch zijn er ook in eigen tuin restricties. Zo dient u er op te letten niet te lang op dezelfde plek te wateren, zeker niet in de winter. Even snel achter de hoek bij het terras bijvoorbeeld. Aangezien er dan reeds bij de eerste zonnestralen een geur vrijkomt die enkel nog te vergelijken valt met de laatste dag van de Gentse Feesten achter de Sint-Jacobskerk ten tijde van vóór de gasboetes.  Oudere lezers onder ons zullen zich dit ongetwijfeld nog levendig voor de geest kunnen halen.


Spreiden dus is de boodschap. Nu eens hier dan weer daar. Zo kan tevens de dosis ammoniak die in uw plasje zit gelijkmatig  verdeeld worden over uw tuin en de kwaliteiten als meststof zijn diensten bewijzen. Doch ook hier geldt overdaad schaadt. Als u van een partijtje brandnetels verlost wilt geraken is de boodschap sproeien maar. Persoonlijk maak ik van brandnetels heerlijke soep of puree, dus in dit geval beter een ander plekje uitzoeken om uw blaas te ledigen.


We zijn toch geen wilde beesten meer,  zult u na mijn onfrisse verhaal misschien denken. Correct. Maar uw eigen terreintje afbakenen om onderwijl, s avonds laat voor het slapen gaan, nog even de sterrenhemel te aanschouwen bestaat er iets heerlijkers?


Hans

 

Corrigeer

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio