Roeselare zoekt als eerste stad in Vlaanderen ‘onthaalgrootouders’

Stad schakelt grootouders in tegen opvangtekort

Stad schakelt grootouders in tegen opvangtekort

Foto: STEFAAN BEEL

Roeselare -

Onthaalouders zijn er te weinig, leve de onthaal­gróótouders! Dat is de redenering van de stad Roeselare. Ze gaan er op zoek naar frisse oma’s en opa’s die enkele kinderen kunnen opvangen. “Vaak zorgen ze sowieso al voor de kleinkinderen, waarom dan niet één of twee extra?”

“Je zorgt al voor je kleinkinderen. Waarom dan ook niet voor die van iemand ­anders?” Zo probeert het Zorgbedrijf Roeselare als eerste in Vlaanderen ­onthaalgrootouders te ronselen. De nood is namelijk groot, zo blijkt uit de cijfers. Kind & Gezin zag het aantal locaties voor gezinsopvang in 2015 en 2016 terugvallen van 5.903 naar 5.411. Bij de zelfstandige onthaalouders ging het in vijf jaar tijd in Vlaanderen en Brussel om net geen halvering, zegt beroepsvereniging UnieKO. In Roeselare zelf zijn er nog slechts dertig onthaalouders over, voor elke maand 250 kinderen. Jonge mensen zijn er ­minder en minder voor te vinden. Ze ­hebben de ruimte niet, moeten voldoen aan strenge normen of zien er tegenop dat hun huis altijd ondersteboven gehaald wordt. “Bij je thuis onthaalouder zijn is niet meer van deze tijd”, zegt voorzitster Dany Depreitere van UnieKO. “Altijd ­alleen werken en een grote verantwoordelijkheid dragen, je werk dat je privé doorkruist en daartegenover inkomsten die niet veel voorstellen. Daar kiezen mensen niet meer voor.”

Terwijl het eigenlijk zo’n ­fijne manier van opvang is, zegt Martine Romel van de dienst voor onthaal­ouders in Roeselare. “Je komt in een gezin terecht, een warm nest dat veel kleiner en gezelliger is dan de gewone opvang, het eten wordt nog zelf ­gemaakt.” Met de term ‘onthaalgrootouders’ proberen ze nu een nieuwe groep ­potentiële onthaalouders te vinden. “Grootouders zijn vaak nog erg actief”, zegt Martine Romel. “Het beeld van meme die moeilijk ter been is, is in deze generatie verleden tijd.”

Lastiger

Onthaalgroot­ouders moeten gewoon aan alle ­eisen voor onthaalouders voldoen, maar de stad zorgt ook voor een startpremie en een eigen sociaal statuut. Toch is de vraag of het ook zal aanslaan, zegt Karoline Debaeke (62). Zij doet net het omgekeerde: ze is al bijna veertig jaar onthaalmoeder, maar stopt nu haar eerste kleinkind Jasmien er is. “Ik voel wel dat het lastiger wordt. Voortdurend kleintjes heffen, dat wordt toch moeilijker naarmate je ouder wordt. Ook mijn man kan de drukte in huis niet meer goed verdragen”, zegt ze. “Grootouders die eraan beginnen, mogen het niet onderschatten.”

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees