De zoekers

Eindredactrice 'Magazine'

  • 36 jaar
  • Getrouwd, moeder van twee zonen Jules (7) en Theo (bijna 4)
  • Woont in Mechelen
  • “De titel van Idealist is geen hoedje dat je even opzet. Omdat er nog zoveel te zoeken is, doe ik er nog een jaar bij. Lukt het dit jaar wel om de auto vaker te laten staan? Minder plastic te gebruiken? Een groenteabonnement te nemen?”

Life

COLUMN. Zo word je vrolijk van een boormachine

 COLUMN. Zo word je vrolijk van een boormachine

Celine en het plamuurmes. Delen is gewoon leuk. Foto: *

“Sunita would like to borrow a boormachine.” Nee, de boodschap die deze week op mijn telefoon verscheen, komt niet uit de tv-serie Eigen Kweek, maar van de app Peerby. Sinds begin dit jaar ben ik lid van het online deelplatform tussen buren en krijg ik enkele keren per week een oproepje te zien.

Na de skibakken en carnavalskostuums en zelfs een hondje dat even model kon staan voor een zelfgemaakt harnasje, zoeken mijn buren momenteel vooral behangerstafels en grasmachines. Ook wie deelt, kent zijn seizoenen. En ja, ik kan de app in het Nederlands instellen, maar die combinatie met dat Engels doet me iedere keer weer lachen, dus laat ik het maar. Nog blijer word ik als iemand iets vraagt dat we daadwerkelijk liggen hebben. ‘Hé, ik kan iemand helpen!’ Dat voelt goed. Celine zocht een plamuurmes en blijkt maar twee straten verder te wonen. Twee weken later hebben we ons plamuurmes terug, heeft Celine geplamuurde muren en hebben we iemand leren kennen die we nog nooit waren tegengekomen. Delen is gewoon leuk.</P>

En dat leeft blijkbaar al meer dan ik besefte waar ik woon, in de stadsrand van Mechelen. Maandag kregen we een brief dat onze buurt gebruikmaakt van Hoplr, een private buurtwebsite waarop je je buren kunt leren kennen, ladders en andere werktuigen kunt (uit)lenen, oproepjes voor buurtfeesten, weggelopen huisdieren of een babysit kunt plaatsen of zelfs overschotten van eigen moestuinkweek kunt delen. Of kunt waarschuwen voor de marter met voorkeur voor Volkswagenkabels die blijkbaar rondsluipt. Weten we al met meer dan honderd buren.

Het is een lokalere variant van ‘letsen’, waar je naast concrete zaken ook diensten kunt ruilen, à la een kader ophangen, een muur behangen, of wie weet een marter vangen of kabels repareren. Daar leen ik dus niet alleen de boormachine, maar kan ik zelfs iemand vinden die er een gat mee in mijn muur komt maken. Op veel plaatsen in Vlaanderen zijn lets-groepen te vinden en op 21 mei is het volgende instapmoment voor Mechelen gepland. Nu we de smaak van het delen te makken hebben, moet ik daar misschien ook eens naartoe. Misschien vind ik via Hoplr een buur die meewil?

 

En mochten alle boormachines van mijn Mechelse buren toevallig uitgeleend of mijn kabels doorgeknabbeld zijn, dan kan ik sinds begin deze maand ook in de Klusbibterecht. Voor 20 euro lidgeld kan ik er werktuigen uitlenen. Net als in Brussel, dat met Tourneviezijn eigen “betaalbare en ecologische bibliotheek voor werktuigen” heeft en in Kortrijk, waar de Instrumentheekhandelt naar het principe van een ‘resource-based economy’: die houdt in dat “alle handelspraktijken gebaseerd zijn op efficiëntie, duurzaamheid en menselijke noden en niet op winst of oneindige groei”.

En die filosofie leen ik ook graag even uit die laatste bib. “Het idee dat ieder huishouden een bestaand en meestal duur werktuig moet aankopen om vervolgens hooguit enkele keren per jaar te gebruiken is absurd, en toch is dit de realiteit.” Want hoe vaak gebruik je een boormachine? Was ooit niet onderzocht dat dat heel vaak onder het kwartier blijft? Zonde van het geld, de grondstoffen en het stof dat ze in het werkhok ligt te vergaren. Maar als ze er nu toch al ligt: leen ze eens uit. Het levert je minstens een glimlach op.

Corrigeer

De Zoekers