De zoekers

Chef Het Nieuwsblad Magazine en Check

  • 43 jaar
  • Woont samen en heeft drie kinderen: twee dochters, Anna (13) en Amélie (12) en een zoon, Conrad (10)
  • Issue: heeft het gevoel overal achteraan te rennen en nergens mee klaar te raken
  • Voornemen: efficiënter werken, beter organiseren, juister kiezen, meer gedaan krijgen, meer ontspannen leven

Life

Monogamie in tijden van Temptation

COLUMN. Altijd trouw, hoelang duurt dat?

COLUMN. Altijd trouw, hoelang duurt dat?

Foto: *

Semper fidelis. Altijd trouw. Het is een spreuk die wel eens in ringen wordt gegraveerd, in standvastige, blinkende letters: geliefden geven zoiets aan elkaar als hun liefde nog nieuw, blinkend en onoverwinnelijk is. Voor altijd trouw, hoe lang is dat eigenlijk? Tot de dood ons scheidt? Of tot Temptation Island begint?

Even de Van Dale checken. Altijd (bijwoord): te allen tijde, in onafgebroken voortduring, staat er. En ook: voor eeuwig, voorgoed. Het lijkt bijna onbevattelijk. Onvindbaar, in het licht van mijn zoektocht naar tijd. Opvallend, als voorbeeldzinnetje erbij: zij zijn voor altijd verbonden. Zelfs het woordenboek legt meteen de link.

Trouw zijn: aan de kijkcijfers van Temptation Island af te lezen, intrigeert het ons mateloos. De belangwekkende wetenswaardigheden over dat programma bezetten om de haverklap de topvijfs van meestgelezen stukken hier op de site. Ik moet daar niet onnozel over doen, want besteed ik zelf mijn tijd liever aan andere dingen, mijn eigen tienerdochters kijken er ondertussen gebiologeerd naar. De manier waarop de principes van de monogamie in Temptation in vraag gesteld worden, mag dan een verregaande karikatuur zijn, een kijkmagneet is het alleszins.

Voor Het Nieuwsblad Magazine hebben we net een onderzoek afgerond over monogamie, met iets meer sérieux en bij een iets relevantere, grotere groep Vlamingen dan een paar Temptation-koppels. Een representatief iVox-panel van 1.000 personen meer bepaald, aangevuld met nog eens vier keer zoveel mensen uit ons eigen lezersbestand. De resultaten van de enquête maken we vandaag in het kort bekend in de krant, morgen in het breed in ons magazine. 22,5 procent van de deelnemers beamen dat ze monogamie iets onnatuurlijks vinden. Uitgesplitst naar leeftijden groeit de scepsis met de jaren (van 14,5 procent bij mensen jonger dan 34 tot een kwart bij de tussengroep en zelfs nog meer bij de 55-plussers). Ook tussen mannen en vrouwen is er een aanzienlijk verschil: 30,5 procent van de mannen vinden monogamie onnatuurlijk, versus 15 procent van de vrouwen.

Er is, natuurlijk, iets van aan: Charles Darwin noemde al in 1879 in The Origin of species het hebben van meerdere partners als een van de belangrijkste voorwaarden voor de gunstige evolutie van onze soort. Maar evengoed zijn er wetenschappelijke argumenten aan de andere kant. Ons ADH-hormoon bijvoorbeeld, wordt gelinkt aan monogamie: dit antidiuretische hormoon staat niet alleen in voor de regulering van vocht en water in ons lichaam, maar beïnvloedt ook onze empathie en de mate waarin we ons hechten aan anderen. Verschillende diersoorten die monogaam leven (ze zijn er, ja: wolven, adelaars, zwanen, kauwen,...) hebben een verhoogde aanmaak van ADH en er zijn zelfs experimenten gebeurd waarbij de stof werd ingespoten bij van nature zeer promiscue graslandwoelmuizen, die zich zowaar prompt als verliefde stelletjes gingen gedragen en zich gingen hechten aan één partner. Temptation Island zou er maar een doodse boel van worden. Daar gaat het dan ook eerder om injecties met alcohol en als de drank rijkelijk vloeit, zo is vastgesteld, dan wordt de aanmaak van ADH verstoord.

Flirten we graag met de grenzen van monogamie, dan kunnen we er niet rond dat het de norm is in onze samenleving, al sinds de middeleeuwen, ingevoerd onder impuls van het christendom. In eerste instantie bij het gewone volk, want de adel, die ging graag nog wat verder met rollebollen met minnaars, minnaressen en prostituees. Los van het zedelijke aspect, stelden de monogame principes ook de materiële en sociale zaken (ganse erfenissen en familieclans) op orde. Het sociale beest in de mens primeert op het seksuele – al wil dat niet zeggen dat dat laatste zich laat muilkorven.

Al te hard hoeft het dus niet te verbazen dat monogamie voor meer dan driekwart van de Vlamingen, zoals blijkt uit onze enquête, de uitverkoren relatievorm is. Negen op de tien geloven in trouw in een relatie en acht op de tien zien het als absolute voorwaarde.

Semper fidelis. Altijd trouw. Het staat ook in de zilveren verlovingsringen die mijn ouders elkaar lang geleden gaven, duivenringetjes noemden ze het, voor een paar frank per stuk gekocht, een fortuin voor hen toen hun liefde jong en nieuw was en blonk zonder barsten. Pas 50 jaar later tonen de uitgesleten letters, de vervaagde versieringen en de al lang niet meer ronde vorm van de ringen waar het echt om gaat. Vallen en opstaan, heilige principes overboord gooien, “trouw” opnieuw uitvinden en zelfs de betekenis van “altijd” herdefiniëren, tot na de dood. Tempus fugit. Dat wisten ze allemaal niet toen ze die ringetjes kochten, voor een paar frank, maar nog steeds een fortuin waard. Daarom blijven we maar proberen, denk ik, steeds weer opnieuw en anders als het moet.


 

Corrigeer

De Zoekers