Zieke zus mag gesloten centrum verlaten, rest van gezin moet het land uit: "We worden verscheurd"

Zieke zus mag gesloten centrum verlaten, rest van gezin moet het land uit: "We worden verscheurd"

Haar zieke zus Syntiche (20, links) mag blijven, maar voor Keren (r.), haar moeder (m.) en haar oudste zus is er (nog) geen hoop.”Ik probeer niet te huilen om de anderen niet verdrietig te maken.” Foto: rr

Gent -

De zieke zus van de Gentse scholiere Keren (18) mag in België blijven. Maar de rest van het gezin wordt alsnog uitgewezen naar Congo, hun land van herkomst. “Ons gezin wordt gewoon verscheurd.”

Twee dagen geleden sloegen leerlingen van de middelbare school BenedictusPoort een noodkreet. Hun klasgenote Keren M. (18) was samen met haar gezin opgepakt en meegenomen naar het gesloten opvangcentrum van Steenokkerzeel.

Keren woont hier nochtans al vijf jaar. Ze staat bekend als een harde werker op school en slaagde met glans voor al haar examens in het vijfde middelbaar.

Dat ze als dank op het vliegtuig naar Congo wordt gezet, maakt haar medeleerlingen woest. Ze richtten een Facebookpagina op en stuurden een brief naar de staatssecretaris voor Asiel en Migratie, Theo Francken (N-VA), in de hoop dat Kerens goede punten hem alsnog kunnen overtuigen om haar een verblijfsvergunning te geven.

Dat laatste is ondertussen nog niet gebeurd, maar er is wel een lichtpuntje: Syntiche (20), een van de oudere zussen van Keren, heeft het gesloten centrum mogen verlaten. “Ze is onderzocht door een arts in het centrum. Die heeft beslist dat ze te ziek is om terug te keren naar Congo”, vertelt Keren ons vanuit Steenokkerzeel.

Bloedarmoede

Syntiche lijdt aan sikkelcel­anemie, een vorm van bloedarmoede. “De medicijnen die ze nodig heeft, zijn in Congo onbetaalbaar”, aldus Keren.

De scholiere blijft met gemengde gevoelens achter. “We zijn dankbaar maar voelen ons tegelijkertijd zeer triest. Ons gezin wordt verscheurd. Syntiche is dan wel volwassen, ze is sterk aan ons gehecht en heeft nog nooit alleen gewoond. Wat als ze ziek wordt? Mijn mama is echt ongerust.”

Keren blijft met haar moeder en oudste zus in Steenokkerzeel en wacht af. “Sinds ik in België ben aangekomen, heb ik alles gedaan om Nederlands te leren en te integreren. Toch is een normaal leven me precies niet gegund. Ik probeer niet te huilen om de anderen niet verdrietig te maken.”

Advocaat Jan Kempinaire blijft een gunst vragen bij de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) wegens de goede punten en inzet van de zussen. Maar volgens Geert De Vulder, woordvoerder van DVZ, tellen die elementen niet mee in een beslissing. “Het gaat om een familie die wellicht al meermaals is verwittigd en nu finaal tegen de lamp is gelopen. Wij passen gewoon de regelgeving toe.” Over het individuele dossier spreekt hij zich evenwel niet uit.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees