Gentenaar curator Theater aan Zee: “Oostende en Gent, ons gevoel voor humor is vergelijkbaar”

Gentenaar curator Theater aan Zee: “Oostende en Gent, ons gevoel voor humor is vergelijkbaar”

Dirk Pauwels neemt flink wat Gentse kunstenaars en artiesten mee naar Oostende. Foto: Inge Kinnet

Gent / Oostende -

Het Oostendse theaterfestival Theater aan Zee (TAZ) is ook een beetje Gentse Feesten aan Zee. Curator Dirk Pauwels is immers een Gentenaar en veel Gentse artiesten gaan er aan de slag.

“Vroeger stond een acteur of een gezelschap centraal, dit keer is er een curator. Ik heb er de voorbije twee jaar intens aan gewerkt. In heb uren gepraat met artiesten. Ik heb met alle maatschappelijke en sociale organisaties in Oostende rond de tafel gezeten. Deze editie is ontstaan uit een dialoog”, zegt Pauwels.

Hij heeft er een lange theatercarrière opzitten. Eerst bij Radeis, daarna als directeur van het Nieuwpoorttheater, Victoria en Campo. Pauwels stimuleerde theatermakers, van Eric De Volder over Alain en Pascale Platel tot Felix Van Groeningen en zijn eigen dochter, Lies.

Zit er een rode draad in het programma?

“Het is een ratatouille van sfeer, verschillen en tegenstellingen. We hanteren geen grote artistieke principes, maar we toetsen wel aan de actualiteit. Het maatschappelijke en het pathologische is een beetje de draad. Voor mijn theaterloopbaan heb ik in de psychiatrie gewerkt, in Caritas in Melle. En het streven naar kunst en kwaliteit, ook als we met niet-professionelen werken.”

Wat is daarvan te merken in het programma?

“Er is het Museum van de Eigenzin, met beeldende kunst gemaakt door psychiatrische ­patiënten. De mannen en vrouwen van Villa Voortman treden op, er is een hoofdstuk over ­morosofie (morosofen ontwikkelen een eigen surreële wereld, nvdr). Hier komen mensen uit alle lagen samen. Kunstenaars, kwetsbare mensen, mensen uit de psychiatrie. Jonge kunstenaars gaan in dialoog met het publiek.”

Theater aan Zee is wel een begrip geworden, niet?

“Het heeft een trouw publiek. Sommige mensen die nooit naar het theater gaan, beleven daar hun theater­ervaring van het jaar. Het is voor een breed publiek, met een schoon evenwicht tussen alle disciplines. Al is er te weinig beeldende kunst, vind ik.”

Bent u actief bij het opzetten van producties?

“Ik heb Ineke Nijssen en Hendrik van Doorn, die vanaf de begindagen bij Eric De Volder hebben gespeeld, gevraagd om met zeven Oostendse kinderen in zijn geest de voorstelling In Stukken te maken. Die kinderen komen vooral uit gezinnen van allochtonen. We hebben ze moeten overtuigen. En Lieve Blancquaert, ook een Gentse, schreefMisschien Marieke, gespeeld door Greet Jacobs. Ik was getroffen door Lieves tekst over een moeder die haar kind afstaat. Daarom heb ik haar gevraagd een monoloog te schrijven. Ik stimuleerde een ode aan Drs. P: Soirée Emancipée, vrouwen zingen Drs. P, met onder anderen Jean Blaute, Jan De Smet, Fay Lovsky, ­Ineke Nijssen en Maaike Cafmeyer. Ik haal de Britse performer Paul Clark terug. In de jaren tachtig speelde hij in het Nieuwpoorttheater.”

En er is een ... duivenwedstrijd?

“Op 26 juli (vandaag dus, nvdr.) zullen we om 13 uur in Gent honderd duiven lossen. Als ze recht naar huis vliegen, zijn ze er in een uurtje. We hebben aan evenveel mensen uit Oostende, wier stem niet zo hoorbaar is, gevraagd iets te schrijven.Schone tekstjes.”

Heeft u een band met Oostende?

“Ik werk al jaren met Theater aan Zee samen. Ik ken het DNA van die organisatie. Er zijn gelijkenissen tussen Gent en Oostende. Het gevoel voor humor bijvoorbeeld. Oostendenaars en Gentenaars kunnen met zichzelf lachen. In Oostende noemen ze het zeeliedenmonument ‘De Pisser’. In Gent hebben we ‘De Mammelokker’. Er leeft een schone creativiteit in Oostende.”

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio