Deze foto toont hoe groot het probleem van de oceaanvervuiling echt is

Deze foto toont hoe groot het probleem van de oceaanvervuiling echt is

Een bijzondere vangst. Foto: Karissa Lindstrand

Toen de bemanning van een Canadese vissersboot hun dagelijkse vangst bekeek, konden ze hun ogen niet geloven. Een van de kreeften had een afdruk van het Pepsi-logo op zijn klauw. De foto van het getatoeëerde dier gaat ondertussen de wereld rond. Het is nog maar eens een bewijs dat onze oceanen stilaan rijker zijn aan afval dan aan vissen, en die plastic soep is niet ongevaarlijk.

De onfortuinlijke kreeft werd gevangen in de wateren rond Grand Manan Island, in het Canadese New Brunswick. “Ik zag meteen dat de afdruk op de klauw van Pepsi afkomstig was,” zegt Karissa Lindstrand van de vissersboot. “Eerst leek het logo wel getatoeëerd, maar dat kan natuurlijk niet.” Noch Lindstrand, noch de andere bemanningsleden hadden ooit al zoiets gezien. Al gauw werd er lustig gespeculeerd over de mogelijke oorzaken.

Deze foto toont hoe groot het probleem van de oceaanvervuiling echt is

Vergroeid met een blikje

Een van de mogelijke theorieën, volgens de vissers, is dat de kreeft vergroeid is geraakt met een blikje Pepsi dat op de bodem van de oceaan is beland. Maar dat betwijfelt Lindstrand. “De print was te korrelig om van een blikje te komen,” zegt ze. “Het lijkt eerder een print van een etiket, maar papier houdt het niet zo lang vol in water dus dat kan ook niet. Ik blijf naar de precieze verklaring zoeken.” Hoe de kreeft dus precies aan zijn ongewenste tattoo kwam, weet niemand zeker. Wel staat vast dat de vervuiling in onze zeeën er alles mee te maken heeft. De bijzondere Canadese vangst wakkert dat debat wereldwijd opnieuw aan.

Meer plastic dan vis

Elk jaar belandt er tussen 5 en 13 miljoen ton plastic in onze oceanen. Dat is afval dat ofwel op de zeebodem blijft liggen en de natuurlijke biotoop aantast, ofwel wordt opgegeten door vissen, vogels en andere organismen. De Britse Ellen Patricia MacArthur heeft als bekend en recordbrekend zeilster al grote delen van de oceanen doorkruist. Ze richtte ook de Ellen MacArthur Foundation op, waarmee ze onder meer de vervuiling onder de loep neemt. In een van haar meest recente studies zegt ze dat er tegen 2050 meer plastic in zee zal ronddrijven, dan dat er vissen zullen zijn.

Van onbewoond eiland naar vuilnisbelt

Ook andere studies wijzen in dezelfde richting. Nog geen half jaar geleden ontdekten onderzoekers dat Henderson, een onbewoond eiland in de Stille Zuidzee, de hoogste dichtheid aan plastic afval ter wereld heeft. Opmerkelijk, aangezien het atol, dat is een eiland opgerezen uit onderliggend koraal, amper 5 km breed en nog geen 10 km lang is. De cijfers uit het onderzoek doen naar adem happen: op het strand van Henderson liggen 38 miljoen afzonderlijke stukjes afval, dat zijn zo’n 671 stukjes per vierkante meter. Honderden krabben maakten er hun thuis met dopjes, blikjes en ander afval.

Wie dacht dat afgelegen eilanden stukjes idyllische ongerepte natuur zijn, heeft het dus aan het verkeerde eind. De gigantische afvalberg op Henderson is nog maar het topje van de ijsberg volgens de wetenschappers, maar het toont wel aan dat het probleem groter is dan vaak gedacht wordt. Ons leefmilieu wordt op wereldwijde schaal geschaad.

Deze foto toont hoe groot het probleem van de oceaanvervuiling echt is
Henderson Island, lang niet meer zo idyllisch. Foto: EPA

Ook Noordzee tikkende tijdbom

Ook dichterbij, in onze eigen Noordzee, loopt het goed fout. Volgens milieutoxicoloog Colin Janssen is het 5 voor 12. “We kunnen alleen maar vermijden dat het in het ­water terechtkomt”, zegt Janssen. Hij hielp samen met een team van wetenschappers mee aan het actieplan van staatssecretaris van de Noordzee Philippe De Backer. “De Noordzee is een tikkende tijdbom, maar we weten niet wanneer die gaat ontploffen. Het heeft gevolgen voor het ecosysteem én op lange termijn ook voor onze gezondheid. Ik ben hier zeer bezorgd over.”

LEES OOK. Straks drijft er meer afval in zee dan er vissen zijn: “Noordzee is tikkende tijdbom”

Deze foto toont hoe groot het probleem van de oceaanvervuiling echt is
Foto: BELGAIMAGE

De boosdoeners zijn plastic verpakkingen, zakjes, visnetten, maar ook kleine plasticdeeltjes die in tandpasta, zeep of cosmetica zitten en vezels van onze synthetische kleren. Stuk voor stuk belanden ze in zee, en het grote probleem: plastic breekt niet of nauwelijks af. De vervuiling doodt per jaar niet alleen anderhalf miljoen dieren, die verstrikt raken of stikken. Aangezien plastic afbreekt in heel kleine deeltjes, zitten zeevruchten en vissen er ook vol van. Vooral door het eten van zeevruchten komen die ook in ons lichaam terecht. Het effect daarvan op onze gezondheid is nog niet bekend.

Wat kan je zelf doen?

De boodschap is duidelijk: wie liever niet in een soep van plastic gaat zwemmen bij het eerst volgende uitje naar (eender welke) zee, moet ook de hand in eigen boezem steken. Minder plastic zakjes en andere plastic verpakkingen gebruiken, is al een eerste stap. Ook biologische en ecologische producten kopen, helpen het milieu vooruit. Die zijn namelijk milieuvriendelijker (en dus ook met minder plastic) gemaakt.

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees