Mama Els in de bres voor lotgenoten: “Een kind verliezen kan je onmogelijk in vijf dagen verwerken”

Mama Els in de bres voor lotgenoten: “Een kind verliezen kan je onmogelijk in vijf dagen verwerken”

Els Duyck verloor in 2008 haar zoontje Rytse. Al die tijd probeert ze politici te overtuigen een ruimer rouwverlof in het leven te roepen. Foto: loh

Kortrijk / Heule -

IJveren voor anderen die een rouwproces beleven. Dat doet Els Duyck uit Heule al jaren. De beloftes worden telkens uitgesproken maar niet waargemaakt. “Ik blijf ijveren”, zegt de Heulse.

Els Duyck uit Heule verloor in 2008 haar vijfjarig zoontje Rytse. Tijdens de maanden in het UZ Gent moest ze een weg zoeken om de zorg voor Rytse te combineren met werk en gezin. De strijd tegen onmacht, hulpeloosheid, boosheid en frustratie was gigantisch. Wekelijks schreef ze het verhaal van zich af in een blog. Reacties van lezers, vrienden en familie motiveerden haar. “Ik ben twee jaar ziek geweest, heb twee jaar aan een boek gewerkt in combinatie met de zorg voor mijn gezin.”

Omdat ze weet dat veel lotgenoten hetzelfde doormaken als zij, springt ze voor hen in de bres. Ze probeert politici te overtuigen het rouwverlof uit te breiden als het om verlies van een kind of partner gaat. Ze trok daarvoor maandag naar Brussel. “Drie dagen rouwverlof bij verlies van een kind of partner is totaal onvoldoende. Ik weet waarover ik spreek. In tien jaar tijd is er nog maar weinig veranderd, vandaar dat ik op dezelfde nagel blijf kloppen. Wij zijn niet ziek, maar hebben tijd en hulp nodig om alles te verwerken.”

Terugbetaling psychologische hulp

Duyck deed de politici de jongste jaren haalbare voorstellen. Eind dit jaar zou ze antwoord krijgen. Er veranderde echter nog niets. Zo wil ze drie dagen rouwverlof optrekken naar vijf als het kinderen of een partner betreft. “Een kind of een partner verliezen is een klap. Die kan je in vijf dagen niet verwerken. Daarom pleit ik ook voor twintig dagen vrije tijd in het eerste jaar na het overlijden. Sommige mensen willen weer uit werken gaan, anderen doen dat liever niet onmiddellijk. Geef wie gaat werken de vrijheid om een dag verlof te nemen als het hen even te veel wordt. Ten derde zou het goed zijn dat er een gedeeltelijke of liefst volledige terugbetaling is van de psychologische ondersteuning die iemand nodig heeft bij de verwerking van verlies.”

Het financiële aspect was voor Duyck niet het grootste probleem, maar ze beseft dat er mensen zijn die die psychologische begeleiding niet kunnen betalen. “Voor sommige mensen is die hulp onmogelijk vanwege de financiële gevolgen. En toch kan die begeleiding veel betekenen. Dat ze niet ziek worden bijvoorbeeld en arbeidsongeschikt.”

Corrigeer

IN HET NIEUWS

Verkiezingen in jouw gemeente:

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees