Ben (21) en Olivia (17) gingen op Nieuwjaar 1998 aan boord van een jacht. Het was de laatste keer dat hun vrienden hen zagen

Ben (21) en Olivia (17) gingen op Nieuwjaar 1998 aan boord van een jacht. Het was de laatste keer dat hun vrienden hen zagen

Twintig jaar geleden, op 1 januari 1998, verdwenen Ben Smart (21) en Olivia Hope (17) nadat een mysterieuze man hen een slaapplaats had aangeboden. Vandaag blikken enkele spilfiguren terug op de bewogen zaak.

Het was in de vroege ochtend van Nieuwjaarsdag in 1998 dat Ben Smart en Olivia Hope voor het laatst werden gezien. De vrienden uit Nieuw-Zeeland gingen na een nachtje feesten aan boord van de Tamarack, een acht meter lange jacht die in Marlborough Sounds lag en door Olivia en haar zus Amelia werd gecharterd. Helaas waren alle slaapplaatsen aan boord al ingenomen door andere feestvierders en dus gingen de twee weer van de boot om elders te overnachten.

Ben en Olivia namen de watertaxi die aan de Tamarack lag en die bestuurd werd door Guy Wallace. Tijdens de rit bood een mysterieuze man hen een slaapplaats aan op zijn boot. Wallace zette de vrienden samen met de mysterieuze man af en vaarde verder naar een volgende bestemming. Volgens de politie was de mysterieuze man Scott Watson: hij zou hen een plaats op zijn boot hebben aangeboden en hen nadien vermoord hebben. Hun lichamen zou hij gedumpt hebben in zee. In 1999 kwam het tot een proces en gaf de jury de speurders gelijk.

(lees verder onder de foto)

Ben (21) en Olivia (17) gingen op Nieuwjaar 1998 aan boord van een jacht. Het was de laatste keer dat hun vrienden hen zagen
Scott Watson

Operatie Tam

Naar aanleiding van de twintigste verjaardag van de zaak heeft de krant NZ Herald opnieuw gesproken met verschillende spilfiguren. Inspecteurs Rob Pope en John Rae stonden 20 jaar geleden aan het hoofd van Operatie Tam.

“Ik zou het op geen andere manier gedaan hebben”, blikt Pope terug. “Eén van de voordelen aan leven in een democratisch land als Nieuw-Zeeland, is dat je een rechtssysteem hebt dat gezond, eerlijk en transparant is.”

“Er zijn een paar enkelingen die voor Scott Watson blijven vechten en voor wie ik geen tijd heb”, aldus Rae. “Er is bij mij eigenlijk geen sprietje twijfel aanwezig over zijn schuld. Ik ben zeker dat hij weet waar de lichamen liggen.”

Grootste mislukking

De bijzondere zaak kreeg in Nieuw-Zeeland heel wat kritiek. Er werd de speurders verweten dat ze een tunnelvisie hadden - hoewel ze zelf beweren dat van alle 119 verdachten Watson als enige niet uitgesloten kon worden.

Pope vertelt hoe de twaalf juryleden elf weken lang het proces mee hebben gevolgd, inclusief de duizenden pagina’s aan bewijsstukken. “Het is heel makkelijk om een boek of reeks boeken te lezen die focussen op een specifiek aspect”, zegt hij. “Maar in een zaak als deze moeten we de totaliteit beschouwen en niet louter afgaan op enkele elementen of flarden. Een 100% waterdichte zaak bestaat niet. Als die al bestond, zou ik er heel wantrouwig naar kijken.”

Waar Rae het meest spijt van heeft, is dat de lichamen van de slachtoffers nooit werden teruggevonden. “Dat was voor mij de grootste mislukking”, klinkt het.

Gezond verstand

Veel getuigen hebben nog altijd spijt dat ze Ben en Olivia die avond geen slaapplaats hebben aangeboden. Guy Wallace, de man die de watertaxi bestuurde, is er zelfs van overtuigd dat de politie de verkeerde man opgesloten heeft. “Ik weet dat als Scott niet in de gevangenis zat, ik erin zou zitten”, legt hij uit. Wallace vond de man die Ben en Olivia aankeek en vervolgens een slaapplaats aanbood niet aangenaam, maar is er niet van overtuigd dat de politie de juiste heeft opgesloten en meent dat iemand anders het gedaan heeft. “Ik denk nog vaak aan dat moment. Had ik maar gezegd dat ze mijn slaapplaats mochten nemen.”

Ook Chris Watson, de vader van de veroordeelde, is altijd blijven volhouden dat zijn zoon onschuldig is en heeft al heel wat pogingen ondernomen om hem weer vrij te krijgen. “Ik weet dat hij ze niet vermoord heeft”, klinkt het. “En niet omdat hij het mij gezegd heeft. Ik heb de zaak bestudeerd en heb mijn intelligentie en gezond verstand gebruikt.”

In 2020 komt Scott Watson in aanmerking voor een vervroegde vrijlating. Zelfs als het zover komt, zal hij zijn vader mogelijk niet meer in de armen kunnen sluiten: Chris Watson lijdt aan prostaatkanker. Toch is hij vastbesloten om te blijven proberen zijn zoon vrij te krijgen.

Corrigeer

RECENT NIEUWS

Meest Gelezen

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees