Stationsgebouw afgebroken maar ”geen verlies voor de gemeente”

Zaterdag waren kranen de hele dag bezig om het bouwvallige gebouw af te breken. begonnen met de afbraak van het stationsgebouw. Foto: edp

Lierde -

In de straat maakt een eenzame Lierdenaar zich al eens boos omdat “zijn” station ingewisseld wordt voor zeven parkeerplaatsen. Maar zelfs de geschied- en heemkundige kring Triverius trok niet ten strijde om het verkommerde gebouw te redden.

“We hebben nooit overwogen om tegen die afbraak actie te ondernemen”, bevestigt Marc Maroye van Triverius. “Dergelijke stationsgebouwen werden in de tweede helft van de 19de eeuw bij de vleet opgetrokken. Het gebouw stond te verkommeren en was aan de binnenkant nog rotter dan aan de buitenkant.”

Geen echt verlies

“Indertijd hebben we veel actie ondernomen tegen de afbraak van art-decowoningen in Brakel. Dat leverde niets op. Sommige van die stationsgebouwen kregen elders wel een herbestemming, veelal in de horecasector. Persoonlijk vind ik dit geen verlies voor Lierde. Het beeld van de Steenweg zal veranderen, maar erg is dat niet.”

“In de plaats zal een veel kleinere glazen constructie komen plus extra parkeerruimte. In die constructie zal de voormalige luifel, die tot het erfgoed behoort, verwerkt worden.

Tussen de beslissing en de afbraak was ook weinig tijd om veel actie te voeren. Amper vier maanden geleden hoorden we hierover voor het eerst. Toen werd gezegd dat het ten vroegste in april tegen de vlakte ging. We zijn eind januari. In Lierde worden dergelijke dossiers heel snel uitgevoerd.”

Zelfs Ivonne Minnaert (89) die vele jaren in het stationsgebouw gewoond heeft, blijft er redelijk onbewogen bij.

“Mijn vader Daniël was er stationschef”, vertelt Ivonne. “In 1937 was ik negen jaar toen we er kwamen wonen. Ik bleef er tot ik trouwde en verhuisde naar Braine-le-Comte. Omdat we daar niet aardden, keerden we na een jaar terug. Ik zou er blijven tot mijn 23ste.”

“Het waren tijden van veel vreugde, maar ook van verdriet omwille van de oorlogsjaren. Gelukkig werden we nooit gebombardeerd. Wel heeft de witte brigade ooit de sporen opgeblazen om de bevoorradingstreinen te saboteren. Telkens opnieuw hield mijn vader de steenkooltrein tegen, zodat de mensen er op sprongen en steenkolen konden pakken.”

“Hiervoor werd mijn vader bijna opgepakt. Gelukkig was de zwarte burgemeester onderstationschef. In het station werden ook de rantsoenbonnen uitgedeeld. Ons gezin had niets te kort, want ook het magazijn van waaruit alles verdeeld werd, was bij ons.”

“Waar op het einde de toiletten waren, was ooit een deel in gebruik als postkantoor. De stationschef was dan ook verantwoordelijk voor de post. Al bij al heb ik er mooie tijden gekend”, besluit Ivonne Minnaert.

Corrigeer

Doe de stemcheck van Het Nieuwsblad en ontdek met welke partij jij het best overeenkomt.

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio