West-Vlaming redt de eer: “Achtste op een WK, dat is toch niet slecht”

Niet Jarno Bellens, niet Niels Vandeputte of Ryan Cortjens maar wel Gerben Kuypers was de beste landgenoot in de wedstrijd. En dat was niet de verwachte naam. De 17-jarige West-Vlaming eindigde uiteindelijk achtste.

Heel even leek Kuypers zelfs in aanmerking te komen voor de bronzen medaille maar de slotronde was er voor de West-Vlaming net te veel aan. “Ik ben de voorbije week nog een beetje ziek geweest en misschien moest ik daar nu de gevolgen van dragen”, klonk het bij de jongeling. “Maar achtste op een wereldkampioenschap, dat is toch niet zo slecht, hé.”

 

 

Kuypers nam een eerder rustige start. “Misschien had ik het wel anders moeten aanpakken. Sommige jongens denken echter niet na en duiken los door het peloton. Dat doe ik niet. Ik heb dus heel wat renners moeten oprapen. Op een gegeven moment zag ik het podium net voor mij rijden. Mario en Angelo De Clercq riepen me toe dat ik goed bezig was en dat een medaille tot de mogelijkheden behoorde. Even harder doortrappen en ik ben erbij, dacht ik. Maar dat bekoop je meteen. Ik moest het tempo al snel laten zakken.”

De renner uit de stal van Jurgen Mettepenningen was niet meteen de verwachte landgenoot. Er werd eerder uitgekeken naar Jarno Bellens. Kuypers: “Die rijdt al een heel seizoen goed. Maar op een WK spelen er nog andere zaken mee, zoals stress bijvoorbeeld. Misschien is dat hem zuur opgebroken.”

Het was wel een loodzwaar parcours, vond Kuypers. “Het eerste deel is vooral technisch en niet zo zwaar. Maar vanaf de tweede passage doorheen de materiaalpost tot aan de finish, dat is loodzwaar. Die laatste loopstrook en dan de brug, dan zit het melkzuur tot achter je oren.”

Bellens kwam voor meer

Antwerpenaar Jarno Bellens was één van de getipte landgenoten. Hij nam samen met de Zwitser Rouiller de kopstart. Toch zouden zij niet in het stuk voorkomen. “Ik probeerde zoals elke wedstrijd snel te starten. Maar misschien ben ik daar mezelf wel voorbijgereden. Dat bekoop je op dit parcours. Hier moet je absoluut indelen.”

Bellens rekende duidelijk op meer. “Ja, ik ben ontgoocheld. Ik hoopte op meer. Maar mijn benen liep vol met melkzuur. Ik dacht na de eerste ronde dat het nog wel zou lukken maar in plaats van dichter te komen, zag ik de anderen beetje bij beetje wegrijden.”

Corrigeer