Meer dan ooit ieder voor zich in kleedkamer van Anderlecht

Meer dan ooit ieder voor zich in kleedkamer van Anderlecht

Foto: BELGA

En óf Anderlecht een goede psycholoog zou kunnen gebruiken. Door zijn aanpak van slaan zonder zalven steekt Hein Vanhaezebrouck zijn spelers alleen maar nog dieper onder de grond. Tenminste, dat is het idee dat leeft bij een deel van de spelersgroep.

Eerste Hulp bij een Dooie Boel: lees hier wat ex-coach Johan Boskamp en sportpsycholoog Kris Perquy te zeggen hebben (N+).

In het groepsgesprek van afgelopen zondag liet Vanhaezebrouck nog eens duidelijk merken wat hij van zijn spelers vond. De conclusie van zijn speech: “Jullie zijn maar een heel gemiddeld team.” En: “Jullie werken niet zoals het hoort.”

Een groot deel van de groep vindt dat zulke woorden hen niet vooruithelpen. Het kleine beetje zelfvertrouwen dat er nog was, wordt gekelderd door de coach. Want wat zou Obradovic daar allemaal van denken? Of hoe moet Bruno zich voelen nu hij gepasseerd wordt door een debutant als Azevedo? Komt het nog wel goed met Teodorczyk? En wat moet Onyekuru gedacht hebben bij al die kritiek, ondanks zijn goals? De geviseerde jongens voelen zich niets waard onder Vanhaezebrouck. En zo zijn er elke week meer en meer. Daardoor ontstaat er een gevaarlijke situatie, want de ‘ontevredenen’ steken elkaar aan in hun mening over de coach en voelen zich gesterkt omdat hun groep groeit.

Sommigen zitten al zo ver verstrikt in hun eigen ideeën dat ze denken dat de hele kleedkamer het geloof in Hein is verloren.

Nieuwe spelers schrikken

Maar dat wordt pertinent ontkend door meerdere spelers. Die vinden net als Van­haezebrouck dat de algehele kwaliteit van de groep te laag is en lopen daardoor gefrustreerd rond. Die anderen voelen zich te gemakkelijk aangevallen, zijn lichtgeraakt en kunnen geen kritiek verdragen, klinkt het.

De groep splitst zich dus meer en meer op in twee delen. Maar nog meer dan ooit is het in de vestiaire van Anderlecht ieder voor zich. Verschillende nieuwe spelers zijn dit seizoen – ook vóór de intrede van Vanhaezebrouck was dat al zo – geschrokken van de zwakke groepsgeest. Nergens denken de spelers meer aan hun eigen hachje dan op Neerpede, klinkt het. En in moeilijke periodes zoals nu wordt dat alleen maar versterkt. Anderlecht zit in een situatie waarvan niemand nog goed weet hoe het er moet uitgeraken. Hadden we al gezegd dat het een goede psycholoog zou kunnen gebruiken?

Corrigeer