Politie-agente vertelt hartverscheurend verhaal over inbraak bij weduwe: “Ik heb me nog nooit zo machteloos gevoeld”

Politie-agente vertelt hartverscheurend verhaal over inbraak bij weduwe: “Ik heb me nog nooit zo machteloos gevoeld”

Foto: Hollandse Hoogte / Rob Voss

Een politievrouw zal zich de inbraak bij een weduwe nog lang herinneren. Agente Henrieke Schoonekamp van het politiebureau van Oost-Nederland zag hoe de vrouw de gouden manchetknopen al vergeten was, maar zich droevig maakte over een briefje van tien euro.

De agenten van politiebureau Oost-Nederland reageerde meteen, toen ze tijdens een weekenddienst een oproep binnenkregen van een inbraak. Henrieke trok naar het huis om alle sporen mee te gaan onderzoeken. Het opengebroken raam in de slaapkamer keek uit op de laden van de nachtkastjes, die omgekieperd op het bed lagen. Leeg. Van de gouden manchetknopen geen spoor. Maar dat is niet waar de weduwe zich zorgen over maakte.

Gouden manchetknopen mist ze niet

Bedroefd keek ze naar de foto’s op haar schouw. “Ze hebben de gouden manchetknopen van mijn overleden man meegenomen”, zei de vrouw, die zichtbaar aangedaan was, maar zich groot probeerde te houden. “Hij is twee jaar geleden veel te jong overleden, hij was ziek. Hij heeft ze ooit gekregen, maar hij droeg ze nooit. Eigenlijk waren ze heel lelijk. Maar ze waren wel van hem.”

Henrieke wist even niet wat ze zeggen moest. Maar de weduwe kwam naar haar toe om haar volgende vaststelling te vertellen. Uit de bruin lederen portemonnee was tien euro verdwenen. “Tien euro is niet zo erg”, dacht de agente opgelucht. “Maar toen zag ik ineens de tranen in de ogen van de vrouw, terwijl ze met de portemonnee in haar handen naar mij stond te kijken.”

“Ik heb er wel duizend euro voor over”

“Mijn man was heel ziek”, vertelde de vrouw. “ We zijn nog een keer het centrum ingegaan en toen hebben we geld uit de bankautomaat gehaald. En daar zei hij mij dat dit de laatste keer was dat hij geld zou pinnen. Ik geloofde hem niet. Maar hij kreeg helaas gelijk. Kort daarna is hij overleden.”

“Van dat geld was nog één briefje van tien euro over. Dat heb ik in zijn portemonnee laten zitten. Een mooie en dierbare herinnering aan die laatste keer samen in het centrum en aan zijn woorden. En dat is nu weg.” De vrouw barstte in huilen uit. “Ik heb er wel duizend euro voor over om dat briefje terug te krijgen”, klonk het.

Onbetaalbaar

Henrieke kon niets anders dan de vrouw troosten. “Ik weet dat als we de dader vinden, het briefje van tien euro nooit terugkomt”, besefte de agente. “Misschien die lelijke manchetknopen wel. En misschien worden de daders gestraft. Maar voor die tien euro is al lang sigaretten of wat anders gekocht. Ik heb me nog nooit zo machteloos gevoeld.”

“Inbrekers houden geen rekening met wat ze mensen aandoen”, zegt Henrieke. “Dat briefje is weg. Dat was niet zomaar tien euro. Dat was een onbetaalbaar tientje. Ze stelen niet alleen spullen, maar ook herinneringen. Als de televisie weg is, is dat meestal niet zo erg. Een televisie is gewoon een bak met plastic, draden en metaal. Maar herinneringen zitten vaak in kleine dingen. In beeldjes of sieraden. En in dit geval in een briefje van tien euro.”

“Misschien lossen we de inbraak op, ik ga ervoor en ik hoop het. Maar deze herinnering zal nooit terugkomen. De herinnering aan een onbetaalbare tientje.”

Corrigeer

NIET TE MISSEN

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees