Bruno Deneckere lanceert nieuwe cd Bij De Vieze Gasten

Bruno Deneckere lanceert nieuwe cd Bij De Vieze Gasten

Foto: if

Gent - "We gaan vanavond 15 liedjes voor u spelen, en we gaan dat in één deel doen. Vijftien is niet deelbaar door twee". Zo verwelkomde Bruno Deneckere zaterdag het publiek in het volgelopen zaaltje van De Vieze Gasten. Niet het jongste en meest hippe publiek, maar trouwe fans, die weten dat ze bij Deneckere, geflankeerd door multi-instrumentalist Nils De Caster, waar voor hun geld krijgen.

"Eén van ons twee is ziek, dat zal je onderweg wel merken", aldus Bruno Deneckere, en toen begon Nils te hoesten. Maar geen nood, na afloop van het concert had niemand het nog over ziek zijn.

Vijftien nummers, en er staan er maar 11 op de nieuwe plaat. "U krijgt er dus ook vier die er niet op staan". Dat is de kurkdroge logica van Bruno Deneckere, die zaterdag zelf maar één gitaar naar het podium had meegebracht. En toen hij zijn gitaarriem over zijn schouder legde en even aanvoelde of ze goed zat, toen zagen we op het podium van Bij De Vieze Gasten het mannetje staan uit het recent verschenen boek BRUNOWORDS.

Krijgen we dan ook vier nummers uit het ouder werk van Bruno? Denkt een mens dan. OK, laat maar komen, want we zijn fan, en horen eigenlijk alles van Bruno graag. Maar nee, zo bleek achteraf: de extra nummers die Bruno en Nils  brachten en die niet op I Remember The Day staan, waren ook nieuw. En het bleken zeker geen afdankertjes. Die kunnen dus later nog van pas komen, of horen we wel op één van de komende concerten.

Over de stem van Bruno Deneckere is al van alles geschreven. Wij houden het graag bij onbeschrijflijk, maar ondanks de soms naar donkerte neigende tristesse, wel heel aangenaam om naar te luisteren. Dat Deneckere de meest gewone dingen zoals liefde en vriendschap toch nog maar eens zo anders kan beschrijven dan een ander dat doet, is ook bekend. Zijn teksten lijken oersimpel, net als zijn muziek, maar ze zijn wel van een ingenieuze schoonheid. Eenvoud, die wellicht verkregen is door veel te polijsten.

Dat Deneckere maar één akoestische gitaar had meegebracht naar de zaal van Bij De Vieze Gasten, hoeft niet de indruk te wekken dat het publiek alleen maar rustige nummers te horen kreeg. Vergeet niet dat ook Nils De Caster naast hem zat, en die had wel een arsenaal aan snaarinstrumenten mee. En zijn stem. Die alleen maar tussen de nummers aan het hoesten ging, maar voor de rest aardig meedeed. 

Deneckere zingt over zichzelf, over de stad waarin hij leeft, over de rokerige kroegen die er niet meer zijn, en noem maar op. Toen de 15 songs er op zaten, leek het er even op dat het echt gedaan zou zijn. Maar Bruno Deneckere en Nils De Caster kwamen toch nog eens terug. Met een nummer dat hij opdroeg aan al diegenen die er zaterdagavond niet konden zijn. En halfweg dat nummer dwaalden onze gedachten af naar Campo Santo.

Voor een recensie van I Remember The Day verwijzen we graag naar de blogspot van Antoine Legat.

 

Corrigeer

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio