Drie mama’s die een zoon verloren willen nu verdriet verder delen met uitverkochte lezingen

“Nooit gedacht dat verlies en verdriet zoveel mensen bij elkaar kon brengen”

“Nooit gedacht dat verlies en verdriet zoveel mensen bij elkaar kon brengen”

Doris, Bénédicte en Greet kenden elkaar niet voor de dood van hun zonen, nu proberen ze elkaar én anderen te steunen. Foto: jdv

Deinze -

Enkele ouders uit Deinze verloren onlangs hun zoon. Het immense verdriet bracht hen samen via Facebook. Ze willen hun verdriet en sterkte nu ook delen met anderen, door lezingen met rouwspecialist Manu Keirse te organiseren. Maar liefst drie lezingen zijn in een wip bijna uitverkocht.

Professor dr. em. Manu Keirse, klinisch psycholoog en dé specialist als het over verdriet en verlies gaat, praat op 21, 27 en 28 maart in zaal Westkouter over rouwen en verlies van een dierbare. Hij komt naar Deinze op initiatief van drie ouderparen die elkaar vonden nadat ze hun zoon verloren. Daarvoor kenden ze elkaar nauwelijks, maar intussen zijn de moeders goede vriendinnen geworden. De opbrengst van de avonden gaat naar het centrum ter preventie van zelfdoding. Alleen voor de eerste lezing op 21 maart zijn er nog plaatsen vrij.

“We hebben nooit gedacht dat het thema van helpen bij verlies en verdriet zoveel interesse zou wekken. Dat steunt ons in de overtuiging dat nog veel andere gezinnen nood hebben om na het verlies van een dierbare te leren omgaan met het rouwproces”, zeggen Greet Vastershaeghe (58), Doris Van Houtte (57), allebei uit Petegem, en Bénédicte Gernaey (53) die op de grens van Zeveren en Meigem woont.

De drie moeders vonden elkaar via Facebook nadat ze alle drie een zoon verloren toen die onverwacht uit het leven stapte. “We leerden mekaar pas goed kennen toen we elkaar in de boekhandel Letters & Co in september vorig jaar ontmoetten”, zeggen de moeders.

Niet opsluiten

“We besloten toen contact te houden en andere gezinnen te sensibiliseren om zich niet op te sluiten na een verlies. Sommigen benaderen ons dan anders. Waarom? Wij zijn en blijven dezelfde personen, maar dragen een rugzak mee”, zegt Greet Vastershaeghe, werkzaam in de Deinse bibliotheek. “Dat ondervonden we na het overlijden van onze zoon. Jaro Lefebvre stierf in april 2015. Hij was toen 26 jaar.”

Niet verwerken, maar overleven

“Zo’n overlijden is moeilijk te plaatsen. Kort nadat mijn zoon Jonas Eggermont (24) in november 2015 overleed, heb ik samen met mijn man, waarmee Jonas intens samenwerkte in ons natuursteenbedrijf, persoonlijk contact genomen met Manu Keirse. Die maakte ons duidelijk dat we moesten rouwen, niet verwerken maar overleven. Zijn verhalen tonen aan dat verlies overleven, tijd vraagt”, vertelt Bénédicte Gernaey, die werkt in de Basisschool Driessprong in Petegem. Hetzelfde krijgen we ook te horen van Doris, de moeder van Kevin Naessens (33). Zij verloor haar zoon in maart van vorig jaar. Hij ligt nu begraven op het kerkhof in Petegem in de onmiddellijke buurt van het ouderlijk huis. “Ik ben blij dat ik Greet en Bénédicte leerde kennen”, zegt Doris Van Houtte. “Wij zijn niet alleen lotgenoten, maar proberen ook de vragen die rond verlies hangen weg te werken.”

Tickets via familie.naessens@telenet.be

of 0479-28.24.23.

Corrigeer

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio