Mijn Gedacht

OPINIE. “Over het dodelijke ongeval, geen woord. Over parkeren ja, altijd maar over dat parkeren”

OPINIE. “Over het dodelijke ongeval, geen woord. Over parkeren ja, altijd maar over dat parkeren”
Gent -

“De gemeenteraad van Gent kan soms zo’n verdomd wereldvreemde plaats zijn. Maandag was zo’n dag”

De gemeenteraad van Gent kan soms zo’n verdomd wereldvreemde plaats zijn. Maandag was zo’n dag.

We zijn een stukje politiek theater ondertussen wel gewend in Gent. De stad heeft de laatste jaren haar portie ruimschoots gehad. Deze week was een dieptepunt. De gemeenteraad is er collectief in geslaagd om zichzelf volledig buiten de realiteit te zetten.

Terwijl binnen in het stadhuis werd geruzied over parkeerplaatsen en -tarieven, hulden de Gentenaars zich in rouw. Een zestienjarig meisje was doodgereden in Oostakker, op weg naar school met de fiets. Op een kruispunt waar vijftien jaar geleden al een tiener van dezelfde school om het leven kwam. Een gekend zwart kruispunt, waarvoor de plannen al jaren klaar liggen. Tragischer wordt het niet.

Binnen in de gemeenteraad werd met geen woord gerept over het ongeval. Over parkeren ja, altijd maar over dat parkeren. Er was ook ruimte om ‘bij hoogdringendheid’ een vraag toe te voegen over valse Russische schilderijen in het MSK, nadat een onderzoekscommissie enkele uren voordien spaak was gelopen. Aan de timing lag het dus niet.

Er stond wel een vraag op de agenda van de gemeenteraad over de Langerbruggestraat in Oostakker. Daar overleed twee maanden geleden ook al een fietser bij een ongeval. Dat kwam echter niet ter sprake. Wel een nieuw parkeerterrein in de Langerbruggestraat.

Parkeertarieven zijn blijkbaar politiek veel interessanter dan de veiligheid van de Gentse tieners die naar school fietsen. Is dat het cynische politieke spel waarmee we nog een half jaar moeten leven in Gent?

Eén beeld staat op ons netvlies na maandag. Filip Watteeuw die zich tijdens de gemeenteraad afzonderde in een zaaltje opzij, waar hij wezenloos op zijn smartphone zat te staren. Binnen rolde het theater verder. Watteeuw was verzeild in een spelletje politiek zwartepieten over het dodelijke ongeval, ook al zo’n weerzinwekkende gewoonte van onze politici. Stop daar toch mee, ook u, mijnheer Watteeuw. Los het gewoon op.

In dat moment zag je de realiteit botsen met het politieke theater. De zichtbaar aangedane Filip Watteeuw, die een kwartier daarna de gemeenteraad weer binnen stapte en zich vol overgave op de parkeertarieven stortte. De dood van een zestienjarige, die misschien wel vermeden had kunnen worden, versus het inspiratieloze politiek spel over parkeerplaatsen en -tarieven. Even slikken, en weer verder.

Jongens toch, doe er terug een euro af. Of twee. Pas die parkeertarieven aan. Wat kan het ons nog schelen. Maar zorg daarna verdomme eens dat de Gentenaars hun kinderen met een gerust gemoed naar school kunnen sturen. Zet dat eens bij hoogdringendheid op de agenda.

Bert Staes is stadsreporter voor De Gentenaar

Corrigeer

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio