Dit N+ artikel is exclusief voor jou als abonnee.

Abonnee worden? Kies je leesformule

Zonder “die arts” zat ze nu in de cel. Een dag na haar historische vrijspraak gaat Bouchra weer naar school: “Daar moet ik nog aan wennen”

Zonder “die arts” zat ze nu in de cel. Een dag na haar historische vrijspraak gaat Bouchra weer naar school: “Daar moet ik nog aan wennen”

Foto: put

Sint-Agatha-Berchem -

Alsof een zak cement van honderd kilo van haar schouders is gevallen. Zo voelt het om vrijgesproken te worden, vertelt Bouchra Farih, de jongste vrouw ooit voor assisen. “Ook al ben ik onschuldig, ik ben die spoedarts die een tweede keer kwam getuigen eeuwig dankbaar. Zonder hem zat ik nu onterecht in de gevangenis.” Ze kroop door het oog van de naald, omdat bijna niemand haar wilde geloven. “Dat de assisenvoorzitter nog sneerde dat hij hoopte dat ik in het reine ben met mijn geweten, ligt zwaar op mijn maag.”

Ze draagt een zwarte slobbertrui van Adidas. En kerstpantoffels. Een doodgewoon meisje met grappige pantoffels, lijkt ze, Bouchra Farih. Klaar voor een zorgeloos weekend. En toch heeft geen enkele twintigjarige ...

Het beste van Enkel voor abonnees