Plaatsgebrek jeugdinstelling: “Worden jongeren beter van opsluiting in een gemeenschapsinstelling?”

Plaatsgebrek jeugdinstelling: “Worden jongeren beter van opsluiting in een gemeenschapsinstelling?”

De jeugdinstelling in Everberg.

Brussel / Kortenberg -

“Worden jongeren beter van opsluiting in een gemeenschapsinstelling? “ Dat is de vraag die Luc Deneffe aankaart in een column op Sociaal.net naar aanleiding van de actuele crisis over het tekort aan opvangplaatsen in gemeenschapsinstellingen. Deneffe is directeur van vzw De Wissel in Leuven. De Wissel overkoepelt een aantal initiatieven in de jeugdzorg.

Luc Deneffe vertrekt van het idee dat als jeugdrechters uitspraken doen, die moeten uitgevoerd kunnen worden. Daarvoor zijn, naast vele andere initiatieven, ook voldoende plaatsen nodig in gemeenschapsinstellingen. Deneffe voegt er wel meteen aan toe dat de capaciteitsvraag alleen beantwoorden met meer opvangplaatsen, niet noodzakelijk het goede antwoord is.

“Wat is de toegevoegde waarde van een verblijf in een gesloten instelling?”, vraagt Deneffe. “Is het zo dat jongeren, en dus de samenleving, daar beter van worden? Studies daarover zijn niet eenduidig.”

“Mooie alternatieven voor verblijf in een gemeenschapsinstelling zijn voorhanden”, aldus de auteur van de column. “Ze kregen al een plaats in het jeugdrecht. In het werkveld leven nog meer ideeën. Ze vertrekken allemaal vanuit het creëren van kansen door weloverwogen risico’s te nemen.”

LEES OOK: Drie minderjarigen vrij door plaatsgebrek in gesloten instelling van Everberg

Als voorbeelden citeert Deneffe, in een gesprek met Belga, de mogelijkheid van een herstelregeling. “Omdat de samenkomst van dader en slachtoffer kan leiden tot begrip, tot schuldinzicht en bitterheid in de twee kampen kan voorkomen. Ander voorbeeld is een jongere iets laten maken of herstellen dat hij heeft kapot gemaakt. Dat maakt de samenleving mooier en zal de jongere ook aan het denken zetten. Ons jeugdrecht voorziet tegenwoordig zelf de mogelijkheid dat de jongere dit zelf voorstelt aan de jeugdrechter. Zo kunnen ze zelf voorstellen om een cursus agressiebeheersing te gaan volgen, of drugstherapie. Of ze kunnen vrijwilligerswerk zoeken. Komen ze hun beloftes na, dan kan het gerecht seponeren”, aldus Deneffe.

“Als we dit debat voeren, loont het zeker de moeite deze jongeren, op latere leeftijd, de vraag te stellen of zij zelf alternatieven zien”, klinkt het in de column. “Alternatieven die voor hen en de samenleving veiligheid creëren. Zij kunnen ons helpen helpen.”

Tot slot bieden ook zogeheten ‘gedeelde trajecten’ enig soelaas. “Daarbij werken gemeenschapsinstellingen en privéorganisaties die actief zijn in de bijzondere jeugdzorg vanaf dag één van de opname samen om de re-integratie van en met de jongere en de omgeving voor te bereiden en vorm te geven. Dit maakt het traject mogelijk ook duurzamer.”

Deneffe hoopt op een maatschappelijk debat over politieke grenzen heen. “Wanneer we dit debat samen voeren, zou er weleens een andere en betere realiteit kunnen ontstaan.”

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S

Het beste van Enkel voor abonnees