Food

De grote frietmythe: wat zit er nu eigenlijk écht in een curryworst?

De grote frietmythe: wat zit er nu eigenlijk écht in een curryworst?

Uiers, ogen, afval. Er bestaan talloze mythes over wat er in een curryworst zit. Heel wat van de horrorverhalen zijn echter allesbehalve waar. Maar hoe zit dat nu eigenlijk? Wat voor vlees vinden we terug in een frikandel? En is er ook slecht nieuws?

 

Stem mee op jouw ‘Beste Frituur van Vlaanderen’.

32 procent van de Vlamingen eet maar al te graag een curryworst bij zijn frietje, zo bleek uit een onderzoek van Het Nieuwsblad Online bij meer dan 18.000 Vlamingen. De snack is razend populair, ook al doen er niet zo’n smakelijke mythes de ronde over de curryworst.

Er wordt wel eens gefluisterd dat er talloze walgelijke dingen in een curryworst zitten: slachtafval, plastic, uiers, koeienogen, talloze liters vet. Maar wie de officiële ingrediënten van curryworsten van dichterbij bekijkt, mag gerust zijn hart ophalen: die mythische bestanddelen zijn gelukkig nergens te bespeuren.

Niet van de bovenste plank

Een curryworst bevat wel degelijk vlees, vooral kippenvlees (ongeveer 50 procent). Maar juich niet te vroeg: dat kippenvlees komt niet van de bovenste plank, integendeel. het gaat hier om het zogenaamde separatorvlees, ook wel schraapvlees of spuitvlees genoemd. Dat zijn de restjes die aan een uitgebeend karkas blijven hangen, die er met een hogedrukspuit af worden gehaald en de structuur heeft van een “vleespasta”, een vormeloze eiwitmassa. Met de hoge druk kunnen ook minuscule stukjes botdeeltjes mee in het vlees terechtkomen. Dit product bevat zo weinig vlees, dat fabrikanten het moeten aanduiden met “separatorvlees”. Ook in bitterballen en hamburgers vinden we dat vaak terug.

Maakt u zich al zorgen voor uw gezondheid, dat hoeft niet. “In principe is separatorvlees niet ongezonder dan ander vlees. Wel is het zo dat, omdat het vlees zo fijngemalen is, bacteriën zich er goed thuis voelen en daardoor sneller tot gevaarlijke aantallen uitgroeien”, laat de consumentenbond weten. “Het is dus heel belangrijk dat bedrijven voor curryworsten hygiënischer te werk gaan.” Er is één voordeel: de risico’s op bacteriën dalen wanneer een frikandel in de fabriek (of in de frietketel) nog wordt verhit.

En wat nog?

Naast kip, zit er ook varkensvlees in een curryworst. Ook hier hebben we het over één van de vetste gedeelten van het dier: het varkensspek, meer bepaald van de rug. Dat bestaat voornamelijk uit vet. Soms kiezen fabrikanten er ook voor om paardenvlees in een frikandel te steken, wat ook voornamelijk een budgettaire keuze is: paardenvlees is immers een stuk goedkoper dan rundvlees. Samen is dat andere vlees goed voor ongeveer 20 procent van de curryworst.

Wie goed telt, weet dat er dan nog 30 procent van de snack ontbreekt. Het mengsel van het vlees wordt immers aangelengd met water. Er is ook altijd een toevoeging van paneermeel, bindmiddel, kruiden en uien (geen uiers). Bovendien voegen de meeste spelers in de industriële voedselindustrie ook nog smaakversterkers toe. En dat maakt de smaak zo onweerstaanbaar voor talloze snackliefhebbers.

Corrigeer

IN HET NIEUWS

POPULAIRE VIDEO'S