Celebs

Evi Hanssen openhartig over eenzaamheid, relaties en haar scheiding: “Ik kan niet gelukkig zijn”

Evi Hanssen openhartig over eenzaamheid, relaties en haar scheiding: “Ik kan niet gelukkig zijn”

Foto: Viceland

Evi Hanssen heeft in het tv-programma ‘The Therapist’ haar ziel blootgelegd. De zangeres en presentatrice had het over somberheid, eenzaamheid en hoe moeilijk ze het heeft om relaties aan te gaan. “Er passen helaas geen mannen bij hoe ik denk. Dat voelt als een steen op mijn hart.”

“Een tv-presentatrice en zangeres uit de Vlaamse Kempen die ondanks haar levensvreugde worstelt met somberheid”: al in zijn inleidende woorden over Evi Hanssen maakte de Nederlandse psychotherapeut Glenn Helberg duidelijk dat we niet al te veel vrolijkheid konden verwachten in The Therapist, het nieuwe programma dat hij presenteert op Viceland.

De komende weken krijgt hij BV’s over de vloer en het was aan Hanssen om de spits af te bijten. De psychiater vroeg haar waar ze het over wilde hebben, maar de Vlaamse maakte meteen duidelijk wat ze wilde. “Ik leg het in uw handen. Gebruik uw ervaring om mijn ziel bloot te leggen”, zei Hanssen.

Over haar jeugd

Evi Hanssen openhartig over eenzaamheid, relaties en haar scheiding: “Ik kan niet gelukkig zijn”

“Ik ben het jongste kind van mijn ouders”, beantwoordde de zangeres/presentatrice de eerste vraag van haar gesprekspartner. “Ik heb drie oudere broers. Eigenlijk wilde mijn moeder alleen een meisje. Daarvoor moest ze wel eerst drie zoons krijgen. Ze heeft me heel veel liefde gegeven, maar ze liet me geen meisje zijn. Tot ik naar het middelbaar ging, had ik altijd kort haar en droeg ik de kledij van mijn broers af.”

Met haar broers had ze het niet altijd even makkelijk. “Ze pestten me wel eens. Wanneer ik dan begon te huilen en wegliep, zei mijn moeder dat mijn broers gewonnen hadden. Dat die reactie was wat ze wilden. Ga dan gewoon naar je kamer als ze je pesten, zei ze. Ik had een slotje voor aan de deur van mijn kamer, zodat ik mij toch een beetje kon afsluiten.”

Over de scheiding van haar ouders

De wereld waarin ze opgroeide, omschrijft ze niet als een sprookjeswereld. “Mijn ouders waren gescheiden, een van mijn broers was psychiatrisch patiënt: het is niet zo dat er me nooit iets is overkomen. Op de basisschool was ik de eerste of de tweede wiens ouders waren gescheiden. Dat was wel groot nieuws, hoor, en echt niet leuk voor mijn mama.”

Over haar eigen scheiding en relaties

Evi Hanssen openhartig over eenzaamheid, relaties en haar scheiding: “Ik kan niet gelukkig zijn”
Foto: Viceland

“Toen ik zelf gescheiden ben, herkende ik me in de manier waarop mijn moeder daar destijds mee is omgegaan”, zegt Hanssen. Waarmee ze doelt op het feit dat ze de touwtjes in handen probeerde te houden over de kinderen en de opvoeding ervan. “Mijn schip”, noemt Hanssen het, “waarop een man een tijdje of heel lang mee mag varen. Maar het is wel mijn schip.”

Hanssen scheidde toen ze 33 jaar was. “Jong gescheiden”, zegt ze zelf. “En ik besef: als je met iemand iets wilt opbouwen, moet je die iets meer laten doen dan gewoon meevaren op je schip. Maar dat kan ik niet uit handen geven. Ik geef heel weinig ruimte. Je moet je aanpassen. En ik val nu net op mannen die dat van nature niet in zich hebben (lacht).”

Evi Hanssen openhartig over eenzaamheid, relaties en haar scheiding: “Ik kan niet gelukkig zijn”
Foto: Marc Herremans - Mediahuis

Wat de mannen waar Hanssen op valt wel van nature hebben, is zelfstandigheid. “Ze hebben hun eigen leven heel erg op orde. Ik merk dat in mijn ideale wereld ik iemand heb die wat op afstand is, iemand naast mij waarmee ik af en toe samen een stukje kan varen. Maar helaas passen daar geen mannen bij. Er is dus geen man. Het is een bewuste keuze.”

Over eenzaamheid

Het gebrek aan een man in haar leven leidt tot eenzaamheid, geeft de presentatrice toe. “Eenzaamheid is iets dat je overvalt. Je kan alleen zijn en het naar je zin hebben, en je kan echt eenzaam zijn. Die leegte voel ik als een steen in mijn hart...”

Over een turbulente periode

Problemen komen bovendien nooit alleen, zegt Hanssen. “Bij mijn mama werd eind 2011 borstkanker vastgesteld. Dat bleek ernstiger dan verwacht. Mijn broer kreeg toen ook een psychose, met hem ging het ook niet goed. En ik zat in een scheiding. Dat was heftig. Hoe ben ik daar ooit doorgesparteld, vraag ik me nu nog af.”

“Alles kwam onverwacht. Het einde van mijn relatie: onverwacht. Kanker komt altijd onverwacht. Bij mijn broer kon je het enigszins verwachten, maar het moment waarop het komt is wel onverwacht. Dat was deel twee van mijn leven dat begon.”

Hanssen wordt emotioneel wanneer Helberg haar vraagt hoe ze erop terugkijkt. “Het voelt alsof het de glans van mijn leven heeft weggenomen. Het heeft een breuk betekend met het zorgeloze. Ik was wel al 33, maar het voelde toch als volwassen worden. Achteraf bekeken is de glans echt wat weg van het leven.”

“Aan elke relatie, ook toen ik jong was, ben ik begonnen met de gedachte dat het voor de rest van mijn leven is. Ik weet zeker dat ik alles gedaan heb om het recht te trekken en dat het voor hem én voor mij geen constructieve relatie was, maar de gedachte dat iets nog voor het leven is, is weggevallen. Het is een stuk naïviteit dat weg is.”

Over gelukkig zijn

Evi Hanssen openhartig over eenzaamheid, relaties en haar scheiding: “Ik kan niet gelukkig zijn”
Foto: Guy Puttemans

“Ik heb altijd al moeite moeten doen om gelukkig te zijn”, zegt Hanssen. “Maar nu kan ik niet meer zoals vroeger antwoorden dat alles goed gaat als iemand mij vraagt hoe het met me gaat.”

De psychiater vraagt haar ook naar wat haar gelukkig maakt, en uitgaan is een deel van het antwoord. “Maar ik doe het nauwelijks. Het probleem is dat ik altijd zo gelukkig ben nadat ik gaan dansen en drinken ben in leuk gezelschap. De dagen erna voel ik me dan enorm slecht. Alsof al het goede is opgebruikt. Het wordt erger en erger. Onlangs ging ik met vriendinnen naar een etentje. Wat wijntjes binnen, lekker gegeten en goed gebabbeld. En de dag erna voel ik me dan zo slecht. Dat is volgens mij een rechtstreeks gevolg van het verdwijnen van de glans in mijn leven. Ik schaam me daarvoor. Ik weet niet waarom, maar ik doe het wel.”

Over somberheid

De sombere gedachten in het hoofd van de moeder van twee zijn er gekomen na haar scheiding. “Dat weet ik. Het is een belangrijk keerpunt in mijn leven geweest. Mijn scheiding was geen keuze, het was iets dat moest gebeuren. Misschien heb ik het gevoel dat ik, omdat ik die verantwoordelijkheid nam om met twee kleine kinderen zo’n stap te zetten, niet beloond mag worden. “

Over de toekomst

“Ik heb het gevoel dat ik de controle over mijn leven nooit mag verliezen, omdat ik nog zoveel dingen te doen heb de dag erna en de dag daarna. Ik wil alles graag zo goed mogelijk doen en mag geen steekjes laten vallen in mijn werk, mijn moederschap en mijn rol als dochter en vriendin.”

“Mijn tolerantie naar anderen is veel groter dan naar mezelf. Van anderen aanvaard ik veel meer hoe ze zijn en hoe ze zich gedragen dan dat ik dat bij mezelf doe.”

Corrigeer

Het beste van Enkel voor abonnees