Nooit meer “verbonden” met elkaar via sociale media, en toch... hoe jonger, hoe eenzamer

Nooit meer “verbonden” met elkaar via sociale media, en toch... hoe jonger, hoe eenzamer

Foto: Shutterstock

Een Amerikaanse studie wijst uit dat geen enkele generatie eenzamer is dan de “post-millenials” of “Generatie Z”. Niet alleen geven sociale media hen een vals gevoel van verbondenheid, de jonge twintigers hebben ook te hoge verwachtingen en vergelijken zichzelf te veel met anderen.

De Amerikaanse zorgverzekeraar Cigna heeft 20.000 volwassen Amerikanen ondervraagd. Uit de resultaten van die bevraging blijkt dat de groep van 18- tot 22-jarigen zich het meest eenzaam voelt. Alle andere generaties, zelfs de groep met mensen ouder dan 72 jaar, gaf minder aan eenzaamheid te ervaren.

Generatie Z, de mensen geboren tussen ruwweg 1995 en 2010, hebben een gemiddelde eenzaamheidsscore van 48,3. Meer dan de helft van de post-millenials herkent de gevoelens die gepaard gaan met eenzaamheid, zoals denken dat niemand hen echt kent en voelen dat er niemand is om mee te praten. Ook millenials, geboren tussen 1980 en 1995, geven met een gemiddelde score van 45,3 aan dat ze zich regelmatig eenzaam voelen.

Gemiddeld geeft 46 procent van de ondervraagden aan dat ze soms eenzaamheid ervaren. Een op de vier denkt zelfs dat niemand hem of haar begrijpt. Opvallend is dat de eenzaamheidscijfers dalen met de leeftijd. Generatie X, geboren tussen 1960 en 1980, scoort 45,1. Bij de babyboomers, geboren na WO II en voor 1960, en bij de groep ouder dan 72 jaar liggen de cijfers zelfs nog lager.

Facebook als boosdoener

Volgens het rapport is het hoge eenzaamheidscijfer te wijten aan een gebrek aan persoonlijk contact. Miljarden mensen op de wereld hebben toegang tot sociale media, waardoor de hedendaagse samenleving meer dan ooit verbonden is met de wereld. Het hoge percentage eenzame mensen toont echter aan dat het slechts om een vals gevoel van verbondenheid gaat.

Toch zijn sociale media niet de enige verklaring voor het grote eenzaamheidsgevoel onder twintigers. Luc Goossens, ontwikkelingspsycholoog aan de KU Leuven, zegt dat we het verder moeten gaan zoeken. “Eenzaamheid wordt vooral geassocieerd met bejaarden. Zij worden bijvoorbeeld eenzaam omdat hun partner overlijdt of omdat ze minder mobiel worden. Bij jongere mensen moeten we op zoek naar andere oorzaken voor het eenzame gevoel.”

Hoge verwachtingen en vergelijkingsdrang

Goossens ziet zelf twee belangrijke verklaringen voor de oplopende eenzaamheid. “Jongeren hebben hoge verwachtingen van sociale relaties. Als de balans tussen wat ze verwachten en de realiteit overhelt naar de negatieve kant, dan kunnen gevoelens van eenzaamheid ontstaan. Ze doen het minder goed dan ze zelf verwachten. Ouderen hebben geleerd om die verwachtingen bij te stellen, maar voor jonge mensen is dat moeilijker.”

Ook de vele uitdagingen waarmee millenials en post-millenials geconfronteerd worden en de drang om zichzelf te vergelijken met leeftijdsgenoten, kunnen resulteren in eenzaamheidsgevoelens. “Twintigers zitten in een overgangsfase. Ze zijn bijvoorbeeld op zoek naar een uitdagende job. Wanneer ze zien dat leeftijdsgenoten wél vinden waar ze naar zoeken en zijzelf niet, kan dat opnieuw leiden tot het gevoel dat ze alleen staan.”

Het is niet de eerste keer dat studies aantonen dat eenzaamheid weliswaar elke leeftijdsgroep overvalt, maar dat het toch vooral piekt bij twintigers. “Uit verschillende onderzoeken blijkt dat eenzaamheid erg vaak voorkomt bij twintigers. En terwijl het algemene beeld leeft dat het vooral een probleem is van oudere mensen”, zegt onderzoekster Leen Heylen, die zich aan Thomas More bezighoudt met eenzaamheid bij ouderen.

Corrigeer

MEER NIEUWS