Mama

"Verknoei je het leven van je enige kind als er geen baby’s meer volgen?"

"Verknoei je het leven van je enige kind als er geen baby’s meer volgen?"
De Britse Eva Wiseman is columniste voor de krant The Guardian en heeft een wolk van een dochter. Maar als moeder voelt ze constant de druk om haar kind nog een broer of zusje te schenken. En omdat daarover nog niet veel is geschreven, kroop ze zelf in haar pen. “We worden aangemoedigd om symmetrische perfectie te creëren, maar er is geen doorslaggevend bewijs dat enige kinderen ongelukkig zijn”, schrijft ze in haar relaas.

Ben je een vrouw die de dertig nadert, dan ben je volgens Eva Wiseman vast al artikels tegengekomen die je aanmoedigen om aan kinderen te beginnen. Aan de andere kant zal je er ook evenveel vinden die de voordelen belichten van een kinderloos leven, staat er. Ondanks de verschillende instreek van de verhalen, hebben ze volgens de columniste allemaal hetzelfde einddoel: gezinsuitbreiding wikken en wegen. "Je wordt gedwongen om na te denken over een baby, zelfs als je hormonen niet geïnteresseerd zijn”, schrijft ze. “Deze verhalen prikkelen je intellect, je nieuwsgierigheid naar het leven met of zonder kinderen en de bijwerkingen ervan. Maar ze maken je allemaal extreem moe. En angstig. En soms ook eenzaam.”

Broer of zus

De druk om één kind te krijgen voelt Wiseman niet langer, want sinds drie jaar heeft ze een dochter. Maar nu wordt ze wel geconfronteerd met de druk om een tweede kind te krijgen. “Is het nog geen tijd voor een broertje of zusje?” Misschien heb je de vraag ook al gekregen… “Er bestaan maar weinig tijdschriftartikelen over e druk rond een tweede kind. Het belang van broers en zussen is zo in onze cultuur ingebakken, dat mensen ervan uit gaan dat één kind ongelukkig zal zijn zonder broer of zus. De ouders maken geen deel meer uit van het gesprek. Het gaat niet meer over wat de familie wil, maar over wat het kind zogezegd nodig heeft.”

Eén kind, ongelukkig kind

“De beslissing van een moeder om het niet opnieuw te doen (bijvoorbeeld omdat ze geen postnatale depressie meer wil, omdat het gezin anders moet verhuizen,...) is plots niet langer relevant wanneer ze wordt geconfronteerd met het idee dat ze het leven van haar enige kind zal verknallen als ze geen tweede maakt. Het is simpel: als je een kind hebt, moet je er nog een hebben. Maar verknoei je echt het leven van een enig kind als er geen baby’s meer volgen? Voor elke studie beweert van wel, is er een andere die de conclusie countert. En als het effectief zou kloppen, dan is ‘meer kinderen krijgen’ toch niet de juiste oplossing?”, schrijft Wiseman.

Symmetrische perfectie

“We worden aangemoedigd om de aangelegde levenspaden te volgen en symmetrische perfectie te creëren, overtuigd van het geloof dat er maar één manier is om een gezin te stichten. Ik ben niet bang dat het feit dat onze dochter enig kind is haar schade zal berokkenen. Ik heb er alle vertrouwen in dat we het toch zullen redden, ongeacht de vorm die onze familie aanneemt.”

Corrigeer

Het beste van Enkel voor abonnees