Fit & Gezond

Sportarts Chris Goossens: “Moeten we ons volproppen tot BMI van 40 om operatie terugbetaald te krijgen?”

Sportarts Chris Goossens: “Moeten we ons volproppen tot BMI van 40 om operatie terugbetaald te krijgen?”

Foto: frederik beyens

Wie op eigen initiatief en op eigen kosten vermagert, wordt gestraft door de overheid. Dat schrijft sportarts Chris Goossens in een opiniestuk. “Want patiënten met een BMI van meer dan 40 krijgen een operatie wel volledig terugbetaald. Moeten mensen met overgewicht zich dan gaan volproppen om ook in aanmerking te komen voor zo’n operatie?” Hij pleit dan ook voor een betere aanpak van ongelijkheid door de overheid.

Mensen met overgewicht kosten de sociale zekerheid op termijn een vermogen aan medicijnen voor hypertensie, diabetes en andere gerelateerde chronische aandoeningen, zo weet Goossens. “Die medicijnen mogen de burger dan goedkoop lijken omdat ze bijna geheel terugbetaald worden, maar de feitelijke rekening loopt fors op als een doosje bloeddrukpillen van 1 euro de gemeenschap in werkelijkheid 4 euro kost.”

Maar wie tijdig aan de alarmbel trekt om op eigen initiatief zijn overgewicht onder controle te krijgen, wordt daarin volgens Goossens helemaal niet gesteund door de overheid. Nochtans zou het de sociale zekerheid op termijn veel opleveren, vindt hij. “Mensen die op eigen initiatief willen vermageren, moeten niet één, maar twee keer in de eigen geldbuidel tasten. In de eerste fase moeten ze geld uitgeven aan een dieet onder begeleiding van een dokter, diëtist of een psycholoog. Ook nadien is het niet voorbij voor de patiënten, als ze iets willen doen aan hun overtollige huid moeten ze opnieuw een hele hoop geld ophoesten. Dit willen ze vaak niet enkel uit esthetische overweging, want ook pijn tijdens het bewegen door overtollige huid is absoluut geen pretje”, klinkt het.

Volproppen

Een schril contrast voor wie met een body mass index (BMI) van 35 met diabetes of van meer dan 40 zit. “Zij krijgen een operatie volledig terugbetaald. Als zij vervolgens last hebben van schaamte door overtollige huid dan wordt ook de plastische chirurgie volledig terugbetaald. De gemeenschap betaalt dus wél de gemakkelijkste oplossing om te vermageren en ook nog eens de figuurcorrectie achteraf. Nochtans is dit voor de sociale zekerheid de duurste oplossing”, zegt Goossens.

De sportarts vraagt zich dan ook af of patiënten zich moeten volproppen tot aan een BMI van 40 om in aanmerking te komen voor twee gratis operaties: één voor vermagering en één voor een huidcorrectie. “De beste en de meest gemotiveerde volgers van een dieet die hun vermagering uit eigen zak betalen, worden dus dubbel gestraft in vergelijking met zij die voor een minder duurzame vermagering door chirurgie kiezen. Bovendien verwerft die laatste groep ook geen mentaliteitswijziging of andere levensstijl, zo blijkt uit onderzoek.”

Obesitas-epidemie

Goossens pleit dan ook voor een betere aanpak van ongelijkheid, in plaats van de volhouders de straffen. “Als er ooit een terugverdieneffect voor de sociale zekerheid bestaat, dan zit dat in het bestrijden van de obesitas-epidemie. Obesitas is immers een medische aandoening. In België is 57 procent te dik en lijdt 14 procent aan obesitas. De voorbije vijf jaar ging 240 miljoen euro uit de sociale zekerheid naar gastric bypass-operaties (maagverkleining, nvdr.). Let wel, dit voor amper 50.000 patiënten. De politiek moet meer inzetten op de preventie van obesitas, de ziekte van de toekomst. We moeten mensen opnieuw ‘leren’ eten en met hun eetverslaving leren omgaan.”

Corrigeer

Het beste van Enkel voor abonnees