Gebaseerd op waargebeurde feiten

HANS. Koning, keizer, admiraal….

HANS. Koning, keizer, admiraal….

Foto: ghl

Lochristi - Lieve lezers en lezeressen, ik heb er u al eens vaker op gewezen dat vooruitgang niet altijd een verbetering is gebleken. Dat ik dan dikwijls verwijs naar praktische modellen, die in onze moderne tijd gemeengoed geworden zijn, daar kijkt u vermoedelijk al lang niet meer van op. Het zijn bovendien doorgaans de simpelste dingen die, achteraf bekeken, echter complexe problemen blijken geworden te zijn.

In een reeds eerder verschenen betoog aan u allen heb ik u eens gewezen op het onnoemelijke plezier dat men kan beleven aan het buitenwateren. Het onder een van sterren bezaaide hemel uw avondpieske doen zal niet enkel uw nachtrust ten goede komen maar tevens uw bezwaarde gemoed verlichten omdat u hierdoor telkenmale de kleine tien liter water uitspaart die nodig zijn om uw gelige poeltje uit uw smetteloze wc-pot te verwijderen. 


Nu heb ik deze zomer eens goed nagedacht (en dit niet in het minst omdat waterschaarste in onze over-propere maatschappij wel eens een heikel probleem zou kunnen worden) of er voor de grote boodschap niet evenzeer een ecologisch verantwoorde oplossing te bedenken viel. Nu kan ik u al meteen geruststellen en u het onthutsende beeld besparen dat ik, bij wijze van experiment, in een verborgen hoekje van de tuin, zoals ik er wel een paar heb, gehurkt in mijn blote reet mijn behoefte zit te doen. Er enerzijds angstvallig voor wakend niet achterover in de brandnetels te donderen of anderzijds, wegens een reeds bij leven ingetreden vorm van lijkstijfheid, mij er krampachtig voor dien te behoeden dat mijn keutel niet in de op mijn enkels hangende pantalon terecht zal komen. Hetgeen bij het weder optrekken, ten einde weer goed voor de dag te komen, een onaangename verassing van jewelste zal blijken. Dan wordt er hier nog niet eens gesproken over de mogelijkheid dat de ontlasting aan de dunne kant kan zijn.


Neen, beste lezer, ik ben te rade gegaan op het internet en wat u daar aan mogelijkheden voorgeschoteld krijgt grenst aan het schier onvoorstelbare. Doorgaans kom ik dan als bij wonder terecht op de site van het onvolprezen ‘Low-Tech Magazine’. Een website waar ik u in het verleden al eens naar verwezen heb. Iets dat goed is kan men dan ook niet genoeg herhalen vind ik persoonlijk. Hier vindt men veelal eenvoudige oplossingen voor toekomstige problemen waar zelfs de meest doorgewinterde bewindslieden  nog niet van zouden durven dromen. Nu kwam via info over ‘tiny houses’ en ‘earthships’ (beiden vernuftige manieren om onze planeet anders te bebouwen) en wat verdere omzwervingen op het wereldwijde web tot de bevinding dat er voor mijn ‘probleem’ dus ook een oplossing voorhanden was die even simpel als vernuftig bleek te zijn en voor de handige Harry’s onder ons, waartoe ik mijzelf zonder enige bescheidenheid mag rekenen, een uitgelezen kans om in ons werkkot te duiken. Een werkhol is voor de rechtgeaarde doe-het-zelver zo ongeveer hetzelfde als wat de ‘mancave’ voor de beter verdienende wat fatterige macho’s onder ons betekent, doch dit terzijde.


Het project waarvan ik u deze keer op de hoogte zal brengen behelst een concept zo oud als de straat namelijk het composttoilet. Ja u leest het wel degelijk juist het composttoilet. Ik vermeld het met opzet tweemaal opdat het zou blijven hangen en als u op een goede dag wat verweesd en verdwaald naar het internet zit te staren, ten einde iets interessants te vinden dat u nog niet kende, heeft u nu een nieuw doel.


Ondertussen, al schrijvend, besef ik ten volste dat wegens dezelfde alomtegenwoordige moderne beeldcultuur men nauwelijks nog de moeite neemt om iets grondig te lezen. Twee minuten blijkt de huidige aandachtcurve van den modernen medemens te beslaan. Wat natuurlijk een jammerlijk zaak is voor mensen zoals mij die nu eenmaal in de mogelijkheid verkeren om van een kort verhaal een uitgesponnen drama te maken. Voordeel is dan weer dat eerder vernoemde goed verdienende fatterige macho’s vermoedelijk de bewuste alinea niet eens halen en ik derhalve niemand voor de schenen schop.


De limiet van de twee minuten is dus ook deze keer weer ruimschoots overschreden maar heb nog even geduld het zal uw inspanning meer dan ruimschoots lonen daar ben ik nagenoeg zeker van. Ik heb dus deze zomer eigenhandig zo’n composttoilet vervaardigd doch vanwege enige gne omtrent het onderwerp gewacht tot proefondervindelijk gebleken is dat deze testopstelling ook een succes genoemd kon worden.

En ik zweer het u, met de hand op het hart, het plezier hiervan gebruik te maken is zo mogelijk nog plezanter en overweldigend dan het eerder vermelde buiten piesen. Zelfs de reacties die ik inmiddels mocht ontvangen bleken unaniem positief te zijn. In die mate zelfs dat indien ik over enig zakelijk inzicht beschikte ik hier waarschijnlijk al de mogelijkheid in zou kunnen zien om een bloeiend eenmanszaakje op te starten, maar wie zou die ellenlange columns dan weer moeten schrijven? 


Nu zou ik u vervolgens kunnen beginnen vervelen met een hoop technische uitleg omtrent hoe zo’n ding te vervaardigen doch dat laat ik liever aan uw eigen creativiteit over nogmaals verwijzend naar het internet met zijn nagenoeg ontelbare mogelijkheden en variaties op het thema maar naar alle waarschijnlijkheid haalt niemand dan nog de eindmeet van dit artikel. Het enorme aanbod is voor mij dan weer wel het levende bewijs dat ik niet de enige gek ben die op zo’n ding zit te kakken. Hopende u een fijne klustip gegeven te hebben waarmee we tevens onze ecologische voetafdruk wat binnen de perken kunnen houden - dit laatste kunt u zelfs vrij letterlijk nemen - en wie weet kunnen we in de toekomst zelfs een leuke prijs bedenken voor het fraaiste exemplaar. Ik zal in ieder geval met veel plezier in de jury zetelen.
Hans
 

 

Corrigeer

Auto's in de kijker

Vastgoed

Jobs in de regio